Bu hikâyedeki herkes hayal ürünüdür veya değildir. Bu hikâyedeki her şey gerçektir veya değildir. Bilemeyiz. Gerçek algılarımızdan ibarettir veya değildir….
Hayatın bir gün başlayacağına uzun süre inandım; meğer başlayan hayatmış, bekleyen benmişim. İnsan beklemeyi önce küçük yaşta öğreniyor. Sofraya herkes…
Aylar sonra, üçüncü teklifimde Neslihan benimle buluşmayı kabul etti. Ama ekledi: “Dediğim gibi bir beklentiye girme. Israr ettin diye arkadaşça…
Bugün bir devlet dairesinde oturmuş sıramı beklerken insanları seyrediyordum. Bir kez daha fark ettim ki söz dediğimiz yalnız sözcüklerden oluşmuyor….
Sabah ışığı, perdelerin arasından ince bir çizgi gibi odaya süzülüyordu. Toz zerrecikleri havada ağır ağır dolaşıyor, sanki görünmeyen bir müziğin…
Bir yerden ayrılmaktan korkma, oraya bağlı olmaktan kork, alışkanlıklarından kork, hep aynı kalmaktan kork. Guy Finley, Vazgeçebilmek Dükkanın kapısını sabah…
her nerede değilsem orada mutlu olacakmışım gibi gelir demişti, adını unuttuğum bir şair. kimi zanneder ki o yüzüğü takınca mutlak…
Korkaklığın en büyük başarısı, kendisini akıl gibi göstermesidir. İnsan çoğu zaman korktuğunu söylemez; temkinli olduğunu söyler. Kaçtığını kabul etmez; doğru…
Her kayıpta eksilirmiş insan… Zihnin sisli bir havada rüzgârı kanatlarında hissetmeye çalışan bir kuş. Varlığın suskun. Bedenin yaralı. Yokluk can…
Şehir akıyordu. Rayların üstünden geçen tramvaylar, vapurdan inen kalabalıklar, aceleyle kapanan dükkân kepenkleri, bir yerlere yetişmeye çalışan insanlar… Her şey…