Git
       Git… Yüzüme öyle bakma git. Hiç durma, bir gidenin bir daha dönemeyeceÄŸi kapı orada git. Hiç bir ÅŸey açıklamak zorunda deÄŸilsin… Giderken söyleyecek söz bulamaz insanlar. Sen bahanelerinin arkasına sığınanlardan olma, git…
       Aşk biter sende git. Hem zaten biteceği baştan belli bir aşktı bizimkisi. Sen gitmesen belki bir gün ben gidecektim. Herkes kendi tercihini yaşar ve sen tercihini yaptın. Rahat ol, git. Aklın kalmasın burada. Dramatik vedaların kahramanı olmayalım, git…
       İstersen dost olabiliriz, haberleÅŸebiliriz birbirimizle. Mutlu olmanı isterdim. Sen mutluluÄŸu hak eden bir insansın. Elbette bende mutlu olacağım, merak etme git. Hayatımıza baÅŸkaları girecek ve biz belki de yaÅŸadıklarımızı bir süre sonra hatırlamayacağız bile, git. Hangi yara kabuk baÄŸlamamış ki bugüne kadar? Hangi ateÅŸ sönmemiÅŸ ki? Yapman gerekeni yap, git…
       Haydi zaman geçiyor artık, git. Hem neden suratın asık? Sevinmelisin gittiğine. Aslında sana teşekkür etmeliyim! Beni bu aşkın yükünü taşımaktan kurtardığın için. Rahatladım biliyor musun? Bende kalan birkaç parça eşyanı da gönderirim ardından.
       Fırsat buldukça ararım seni, git…
Bu yazı bu gün 1 defa Toplamda ise 1142 defa okunmuştur.
Yorum yapan Galeni | 3 Nisan 2008
“Hangi yara kabuk baÄŸlamamış ki bugüne kadar? Hangi ateÅŸ sönmemiÅŸ ki?”
Yine bam teline basmışsın olayın KAPTAN. İstersen dost kalabiliriz diyorsun ya yazının bir yerinde, işte benim itirazım var oraya. Kabuk bağlayan yaranın tamamen iyileşmesi için hiç dokunulmaması kaşınmaması gerekir. Giden sevgiliyle dost kalmaya uğraşırsan eğer, emin ol o kabuk sürekli yerinden kopacak, tekrar oluşacak ve tekrar kopacaktır. Bu kısırdöngü içerisinde aylar hatta yıllar geçecek ve yeniden kurulması gereken düzen yerinde sayacaktır.
Sevgili KAPTAN; eski sevgili ile dost kalmaya çalışmak zaman kaybından baÅŸka bir iÅŸe yaramaz. Tarafımdan tecrübe ile sabittir…
Yorum yapan Aysema | 4 Nisan 2008
” Köşe başını tutan leylak kokusu
Yakamı bırak da gideyim. ” (Oktay Rifat)
Gitmek mi zor, kalmak mı ?
Yorum yapan SkayiU | 4 Nisan 2008
Gitmesini isterken bir anlamda içimde yer etmesine sebep oldum yarin. Önce kalemle üstüne bir çizgi çektim, sonra sayfayı silgiyle temizledim. Arka sayfaya bakınca ne göreyim, izleri kalmış daha önce yazdıklarımın. Silinmez artık hafızama kazıdığım izlerin.
Gitmesini istedim ama bir türlü gönderemedim. Adını koysan koyamazsın, ateşe atsan yakamazsın.
Unutmak istedim ama unutamadım. Unutmak çare olmayınca arkadaş olarak saydım. Ben yaramı böyle kapattım.
Emeğine ve yüreğine sağlık KAPTAN
Yorum yapan EMPULA | 4 Nisan 2008
AÅŸk güzeldir, dostlukta öyle. Her biten güzellik yerini karamsarlığa bırakmalı mı? YaÅŸananlar sonderece acı olsada insan kiÅŸiliÄŸinden ödün vermeli mi? Benim bu sorulara cevabım; Karamsarlık hiç birzaman hayatımızda yer almamalı ve insan ne olursa olsun, kiÅŸiliÄŸinden ödün vermemeli, doÄŸrularını herzaman savunmalı. Giden gitmiÅŸ olsada, birdaha hiç dönmeyecek olsada…