Serpil Tuncer’in Kocam Vitrinin İkinci Rafında adlı öykü kitabında, bir evde olup bitenleri bazen en iyi eşyalar anlatıyor. Boş bir buzdolabı, geçim sıkıntısının yanı sıra yardım istemekte zorlanan bir adamın gururunu da ele veriyor. Kalaylatılmış bir cezve, biten bir evlilikten geriye kalan yakınlığı taşıyor. Tuncer, mahalle bakkalında, bir otobüs durağında ya da mutfak masasında karşılaşabileceğimiz insanları, hayatlarının bu küçük ayrıntılarıyla tanıtıyor.

Kitabın bir ucunda evlilikler ve ayrılıklar, öbür ucunda geçim derdi ve başka türlü yaşama isteği var. Tarlasında çalışan bir kadın şehirdeki hayatı düşlerken, fabrikadan yorgun dönen bir başkası bir köyde bahçesi olsun istiyor. Yıllarca aynı evi paylaşan iki insanın hayalini kurduğu yer bile birbirinden büsbütün farklı olabiliyor. Bir çocuk içinse annesini özlemek, akşam yemeğinde evin alıştığı bir tadı aramakla başlıyor. Büyüklerin aldığı kararların çocukların dünyasında nasıl karşılık bulduğu da bu küçük değişikliklerle ortaya çıkıyor.

Bu tanıdık hayatların ortasında, gündelik akışı bir anda değiştiren tuhaflıklar beliriyor. Elektriği kesilmiş bir evin kapısını bir melek çalabiliyor. Bir öğrencinin kâğıda çizdiği gemi, onu sınıfın çok uzağına götürebiliyor. Bazen sözü bir hayvan devralıyor ve insanın kendisi hakkında anlattıklarına bambaşka bir yerden bakıyor. En şaşırtıcı karşılaşmanın ortasında bile insanın aklına karnını doyurmak ya da el fenerinin pilini idareli kullanmak gelebiliyor. Kitabın mizahı biraz da bu telaşlardan doğuyor.

Tuncer’in konuşma diline yaslanan anlatımında komik olanla iç burkan, çoğu zaman aynı cümlenin içinde. Öykü kişileri kendilerini haklı çıkarmaya çalışırken sakladıkları kırgınlığı ele veriyor, bir başkası hakkında hayal kurarken kendi özlemlerini anlatıyorlar. Kocam Vitrinin İkinci Rafında, tanıdık insanları ve beklenmedik karşılaşmaları bir araya getiren öyküleriyle Zey Kitap’ta.