Erkut Özal’ın Iskarta adlı öykü kitabı, günümüz erkekliğinin, bireysel hafızanın ve içsel dağılmanın çarpıcı bir temsilidir. Gündelik olanla iç içe…
Kendimi ne zaman kaybettiğimi hatırlamıyorum. Ama iade etmek istediğim gün, cumartesiydi. Bunu net hatırlıyorum çünkü fırın sırasındaydım ve ekmek kalmamıştı….
Az önce biri önümden geçti. Onlardan birisi. Kendi kendime dedim, acaba günü gelince ben de mi ağaracağım? Ağartıp unutturacak mı…
Hayat denen bu yolculukta ilerlerken insan, bir anlam arayışı içindedir. Hayatı, dünyayı, kendini merak eder, anlamak için düşünür, sorgular, farkında…
“Bazen tek bir cümle, bir ömrün taşıyamadığı duyguyu sırtlanır.” Nesrin Erek’in kaleminden çıkan Böyle Devam Edemezsin, yaşamın kırılgan kıyılarında dolaşan,…
Bir elinde bavulu, diğer elinde sıkı sıkı tuttuğu anahtarı ile gelmişti; annesiyle yaşadığı, çocukluğunun geçtiği bodrum katındaki eve. Kapının önünde…
Bir zamanlar Niğbolu’da düşmanı kana buladım, Anadolu’nun beyleri önümde eğildi; o günlerde rüzgâr bile iznim olmadan esemezdi. Atımın tınısı ulaşmadan…
Balkon kapısının önündeki zambak desenli tül perde, yaz tembelliği içinde hafif hafif salınırken, evin yaz mahmurluğu, küçük kızın telaşlı ayak…
“Havalar da iyice soğudu be Ayşe abla… İnsan dışarıda iki dakika soluklanayım diyemiyor. Hastaneden bunaldım desen dışarıda titreyip duruyorsun. Kapana…
VAROLUŞ SÜRECİNDE KAFKAYI ANLAMAK Kötülüğü bir kez içimize kabul ettik mi, artık kendi varlığına inanmamız için bizi zorlamayı…