Yazi-Yorum Nokta Net

Devamını Oku … »

Direniyorum belirsiz adımların izlerinde…
Yüreğimde yetişmiyor artık kızıl > kara gelincikler
Yok ettim yok/luğunda…

Senden nefret ediyorum dahi diyemiyorum…
Çünkü > seni o kadar sevmiyorum…

Yaralayan yaşanmışlıkların ardından…
____Acımıyorum kendime…
Umut hançerini çıkardım yüreğimden…

_____Sakın gelme > sakın

Düşlerimde büyütmüyorum…
Hayallerimde yaşatmıyorum artık seni…
Gözyaşlarım akmıyor anlamsız yokluğuna…
Adını dahi koyamadığım sana…

_____Git ./ Sakın gelme
İnandır beni yazdıklarıma_________

05.10.08.BeyzA

Devamını Oku … »

TAnıdık her isimde her yüzde
Bir damla umut aradım
Yabancı yüzlerde acıma duygusu oldum
Seni bekledim.

Adın dualarda yakarış oldu
Yüzün zihnimde bir hayal
Silinmesin diye benliğin gözlerime hapsettim gözlerini
Aynalarda seni bekledim.

Kuş cıvıltısında çığlık oldun
Adını her gün doğuşunda çığlıklarda duydum
Sen bende hasret oldun suskunluğumda boğduğum
Adını sordular söyleyemedim.

Devamını Oku … »

Önce otlar vardı geçtiğim yerlerde. Sonra ufak bodur ağaçlar, ardında ucu gözükmeyen ormanlar…

Rengim yeşil oluverdi birden. Gürleyerek akıp geçtim ayılar, çakallar, ceylanların arasından.

Nice yollardan geçtim. Nice nağmeler dinledim. Bir türlü kendimi alamadım şu yalnız dağların efkarından.

Duman oldu yollarım, genişledi o incecik kollarım.

Bir hasret var sürekli içimde. Adını, görene kadar koyamadım.

Aktım, aktım, aktım sürekli bilinmeyenlere.

Ve rengim mavi oldu. Yavaşça görünmeye başladı yolun sonu.

O ismini koyamadığım hasretin bittiği noktada, yeni bir sevdaydım, maviydim, engin denizlere karıştım o hışımla.

Aldım karşıma geçtiğim yolları, sarp dağları. Yaşamadan bilemezsin mavi ile yeşil arasındaki sevdayı.

Bir tutkudur, maviyim, yeşile olan sevdam. Satırlara yazılır mavi ile yeşil olur destan.

Devamını Oku … »

SEN UYURKEN BİLE BEN DÜŞÜNÜYORUM SENİ
SEN UYURKEN BEN SEVİYORUM SENİ
DOKUNUYORUM YANAKLARINA UZANIP BURALARDAN

KADINIM, SEVGİLİM
NE ZAMAN BİTECEK BU SENSİZLİK GİRDABI?
DÖNÜP DURUYORUM OLDUGUM YERDE
ELLERİM BOM BOŞ
YÜREĞİM SENİNLE DOLU
NEDİR BU? BÖYLESİNE ANLAMLAŞTIRAMIYORUM
ŞEKİL VEREMİYORUM
BOŞUNA MI UĞRAŞIYORUM YOKSA SÖYLESENE
KALBİN KİME AİT?
NEDEN YOKSUN?

NEDEN GÖZLERIMİ AÇIP GÖREMIYORUM SENİ?
NEDEN SUSUYORSUN SÖYLESENE?
KİME AİT KALBİN KADINIM?

OTURDUM BURAYA YAZIYORUM SANA
MASAMDA NE RAKI VAR
NE DE BİR RESMİN
SADECE BİR SİGARA DUMANINI ÜFLEDİĞİM YOKLUĞUNA
YÜZÜNÜ BİLE BİLMİYORUM
YILLARIN ŞARHOŞLUĞUYLA
YANLIZLIĞIN RUHUMA VERDİYİ ACIYI
DİNDİRMEYE ÇALIŞIYORUM
KAFAMDA DÜŞÜNEREK SEVGİNİ

SEN SORMADIN BEN SÖYLÜYORUM 
VERDİM KALBİMİ SANA
ATIŞLARINI HİSSEDİYORMUSUN?
NASIL ÇIRPINIYOR YARALI KUŞ MİSALİ
SANMA SAKIN KORKUDAN
ASLA!
HEYECANDAN KADINIM
ELLERİNDE OLMAK NASIL BİR ŞEY SEN BİLEMEZSİN
AMA BEN BİLİYORUM
KADINIM

BAKSANA OTURMUŞ KALIBA DÖKÜYORUM
SANA OLAN DUYGULARIMI
İÇİMDE DERİN DENİZLER KADAR
SONSUZLUK GİBİ HİSSİYATLARLA
BAZEN YAZAMIYORUM AMA İÇİMDEN GECENLERİ
HATTA ADINI BİLE YAZAMIYORUM BAKSANA

HALBUKİ BİR ADIN VAR
GÜZEL BİR YÜZÜN VAR
ZİHNİM ÖYLESİNE BOŞ Kİ
BELKİ BUNLARI YAZMAMDAN KORKUYORDUN
BELKİ DE PLANLAMIŞTIN BUNLARI, BELKİ BİR MELEK DEĞİLSİN
BELKİ VAR OLMAMIN İNTİKAMINI ALACAKSIN BENDEN
BELKİ DE RUHUMA TADILMAMIŞ BÜTÜN ACILARI SEN TATTIRACAKSIN,

ŞİMDİ SON KEZ SORUYORUM SANA KADINIM DEDİĞİM
AÇTIĞIM KALBİMİ TESLİM ETTİĞİM ELLERİNE
KADINIM SÖYLESENE
KALBİN KİME AİT?

Misafir Yazar : Mustafa DAĞCI

Devamını Oku … »

Gerçekler yavaş yavaş vurmakta
Hançer gibi yüreğime
Ve sohbetlerimde yalnızım ben
Sessizlik yoldaşım şu karanlık sokaklarda

Herkes artık hiç kimse
Bir ben kayboluyorum karanlıkta
Bir ben mahkûmum karanlığa hapsolmaya
Ve anılarımda yalnızım ben

Gökyüzünden kayan yıldızlar gibi
Bir bir kayıp gidiyor yakınımdakiler
Ve gürültülü uyanıp rüyadan
Bir bir kâbuslara uyuyorum ben
Ve rüyalarımda yalnızım ben…

Misafir Yazar : Ebru KAYPAK

Devamını Oku … »

     Arkadaşlık nedir arkadaşım? Dostluk nedir? Senin için bunların cevabı nedir acaba? Arkadaşlık bir eğlenceden ibaretmi? Hani “bir yere eğlenmeye giderken yanımda götürebileceğim üstü başı düzgün bir eleman olsun yeter,” mi, yoksa “iyi günlerde varsında kötü günlerde yanımda olmayan adama dostum demem ben” diyemi düşünüyorsunuz? Peki, kötü günler nedir o zaman? İllaki bir hastalık veya bir para sıkıntısına düştüğümüz bir durummu? Hasta olduğunuzda size ziyarete gelen kişimidir dost? Ya da paraya çok sıkıştığınızda cebindekilerin hepsini çıkarıp verenmidir? Bana sorarsanız bunların hiçbiri ne dostluğumu kazanabilir nede arkadaşlığımı. Hastayken ziyaret etmek veya parayla pulla olacak şeylerse bunlar, inanıyorum ki çoğumuz mükemmel dostluklar kurabilirdik.
     Bana göre dost, kendinden taviz verebilendir. Bir “başkası” değildir, dost dediğimiz insan. Bir çıkar gözetmemek, yanlış bir hareketini gördüğünde bir çırpıda silememektir. Hepimizin illaki birkaç dostum dediği insan vardır, ama kendimize bir soralım; Sen dostun için hiç kendinden taviz verdiğin oldumu, ya da hiç alttan aldığın? Onu kaybetmemek uğruna bir şeyler yaptın mı, ya da yanlışını gördüğünde ona doğrusunu anlatmayı denediğin oldumu? Yoksa “amaan şimdi durup dururken aram bozulur” diye umursamayıp yanlışlarına göz mü yumdun? Yoksa gün geldi de ondan bıkmaya mı başladın? Hani olur ya yeni biriyle tanışırsın artık o eski dost müsfettesine gerek yoktur, çünkü bunun için daha iyi bir aday vardır ve o kişi artık eskisine mecbur olmadığını fark ettirir sana. Benim anladığım dostluk ilişkisi ise özetle şu olmalı. Bir sorunum olduğunda yanımda olacak, ben çok üzülürsem oturup benimle üzülecek, çok mutlu olursam benimle beraber sevinecek. Her şeyin karşılıklı olduğu, terazinin tam dengede durduğu bir ilişki.

     Ona tamamen içten ve samimi olmalıyız. Aramızdaki “güven” duygusu, lafını bile etmeyeceğimiz kadar kuvvetli ve sadık olmalı. Ne kadar uzak kalsak ta bu bizim dostluğumuza hançer vurmamalı, tam tersine birbirimize söyleyecek anlatacak daha çok şeyimiz olduğu için bu bize mutluluk vermeli. Dost dediğim kişi öyle biri olmalı ki, sanki ne söylesem karşımdaki kabul edecekmiş, ya da ne söylesem kabul etmeyecek ama tartışıp doğruyu bulabileceğim, her yerde birbirimizin eksiklerini giderecek, birbirimizi tamamlayacağımız biri.
     Biz insanoğlu maalesef çok nankör varlıklarız, ama inanıyorum ki bu söylediklerime içinizdeki herkes hak vermiştir. Çünkü bunlar sanki hepimizin bilip te söylemeye cesaret edemediği, ya da söylemek isteyip de toparlayamadığı, duygularımıza sözcü olan kelimeler. (ya da benim duygularıma) Belki ben bu dostluk kavramlarımda dost diyebileceğim insandan çok şey istiyorum yada bekliyorum. Olabilir. Eğer yanlışsam bunu düzeltmesi gerekende sizlersiniz sevgili dostlarım.

Devamını Oku … »

     Bazen kara bulutlar dolaşır üzerimizde, umutların bittiğini sandığımız anlarda anlamsız karamsarlıklar kaplar yüreğinizi, neden olduğunu bilmezsiniz, ya da nedeni aşikârdır. Belli veya belirsiz bir sebebi vardır hüznünüzün, ama etkisi aynıdır somurtmaya başlarsınız. Hiçbir şey açmaz sizi, çareler üretmeye koyulursunuz, ” Sinemaya mı gitmeli, ya da sahilde mi dolaşmalı, yok yok akşama fasıllı bir yemek yemeliyim, aa tek başıma da olmaz ki der içinizdeki aradığınız duygu! Tiyatroya mı gitsem acaba; yok, olmuyor, yalnız çekilmiyor hiçbir şey, ama canım kimseyle de konuşmak istemiyor”. Bu tarz monologlardan sonra ne yapsanız kabullendiremezsiniz kendinize. Sonra kararsız kalırsınız tek başınıza. Aniden, sevinçle bezenmiş bir heyecan kaplar yüreğinizi ‘o’nu hatırlamışsınızdır çünkü ‘onu’ arasam, ya çok iyi olur, muhakkak gelir diyerek heyecanınızı mutluluk belirtileriyle dışa yansıtırsınız, ‘o’ kederinizi dinleyen, hüznünüze ortak olan, gülümsemesiyle sizi mutlu eden, sadece var olduğun için olsa dahi şükredersiniz, iyiki var allahım diye dualar edersiniz. Gecenin bir vaktinde de olsa çekinmeden arayabildiğiniz nadidelerinizdendir çünkü.

     Çevrenizde böyleleri varsa kendinizi şanslı hissetmelisiniz ve ayrıcalıklı. Dostluklar, arkadaşlıklar ve bütün iyi ilişkiler önemlidir bu yüzden. Kolayca elde edilebilecek kazanımlar değildir. İşte bu yüzden çok kıymetlidirler. Değerleri iyi bilinmeli kaybedilmemeli, yoksa bile sahip olmak için çaba sarf edilmeli.

     Düşünsenize! Güzelliklerin bittiği bir zamanda, size yakın olan, yüreğinizin bir yanını verdiğiniz ismini söylerken bile mutluluğunuzu gülümsemenizi saklayamadığınız ve hatırladığınızda onunla yaşadığınız anları hayal ettiğiniz, dürüst ve samimi olduğu için hatıralarıyla düşündüğünüz, yokluğunda, varlığınızı anlamsız saydığınız biri gelir aklınıza. Hadi canım sende! Artık kimseye güvenilmez bu zamanda boşa söylenmemiştir. Çünkü bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar azdır vefakâr dostların sayısı. Vefa artık bir semt adı dediklerinde, göğsünüzü kabartarak atılsanız ve varlığından onur duyduğunuz gönüldeşinizin, dostunuzun olduğunu söyleseniz, hatta sayesinde onun gibi temiz yürekli insanlarla tanıştığınızı ve gönül insanlarının hiç bitmeyeceğinden emin olduğunuzu bütün coşkunuzla söyleseniz hoş olmaz mı sizce.

     Hadi şimdi bir düşünün, etrafınıza bakın sahi çevrenizde bir elin parmaklarını geçecek kadar dostunuz yok mu? Vardır! Artık size düşen kıymet bilmektir, değer vermektir, onu veya onları kaybetmemek için elinizden geleni yapmaktır. Yoksa bile en kısa zamanda edinin. Gülüşünüzü ve gözyaşlarınızı paylaştığınız biri ya da birileri olsun etrafınızda. Hayat ”paylaşmakla” güzeldir. ”paylaşıldıkça artan tek şey sevgidir”

     Ne dersiniz. 

     Dostunuz ya da dostlarınız olsa, sevseniz onları, yalnız kalmasanız hiç. Sevginiz artsa hep, sonra sevgi yine sevgi yine sevgi olsa. Daha ne olsun, paylaşmaya değmez mi?

Devamını Oku … »

Sen beklemişsin günler aylar boyu uyanışımı
“Bir daha uyanamayacak” dediklerinde gördüm kendini yerden yere vuruşunu
Hani sevmezdin beni. Nerde açtığın yepyeni sayfan?
Niye çaldın bir saniye daha derken canımla benden bir saniyelerimizi?
Neden?…

Bunun için miydi tüm yakarışlar?
Hadi yaşa şimdi yepyeni sayfanda
Benim varlığımla yokluğum birdi ya
Ben beceremedim inadına yaşamayı
Bari sen başar bensiz nefes almayı

Misafir Yazar : Doruk ERGİN