Yazı-Yorum

Dörtleme | Hatice Hamarat
15 Eylül 2018

Dörtleme | Hatice Hamarat
Ellerin
Saçlarına müstehcen 
Soyundukça sessizliğin koynunda 
Büyüyen bir girdap 
Ellerin

Ben, birçok yaverimle savaşta 
Belki yalnız aşk adına şehitler verdim 
Mor zambaklar, sanırsın düşlerin tavafı kendince 
Ayrılmak, bana dualardan kalan parçadır hece hece
Onun ardından yağan damlalarda boğulur, cennetin ilk insanları 
Bütün kuşlar olmayacak bir yerde durur
Ellerin, bir zaman bende unuttuğundur.

Belki, aortuna sızan bütün aşkların gölgesi 
Bir mum gibi dikildi gecelerine 
Tutunmak ve unutmak için çalınmış şarkılarla 
İkircikliydi savaş meydanı 
Ey... Kendim
Dur, bu tavafta en çok hangi hazineye gözünü diktin 
Bağışlanmak için değildi senin yitirdiklerin 

Ellerin
Kuytulardan daha sakıncalı 
Üç harfli bir insan cinayeti aklımda kalan 
Parçalarına sus işareti koymadığından belki
Her aşka balıklama daldın
Tül perdelerle çevirerek siluetini

Bana yudumladığın bir sevgiden söz et 
Sakın kanı bozuk olmasın 
Bir zaman unuttuğum hisleri geri getirir
Ya da kır çiçeklerinin yokluğu ne çok yorar toprağı
Bana ölümünden bahset 
Kaç tende 
Kaçyorgunluk denerken verilmiş son nefeste
Kaç yinelenmişlik?
..

Özgür kuşların sabah ezanındaki saygı duruşuna 
Sende ellerinle çıkardın 
Gökyüzüne kavisli mektuplar atardı ortancalar 
Bilirim, susardın 
Tanımadığın her aşka, bundandı kucak açışın 
Bu dörtlemede 
Ellerinkuşlara 
Kuşlar ellerine vurgundu anlayacağın…