Yazı-Yorum

Avuç İçi Şarkıları | Hatice Hamarat
20 Ağustos 2019

Avuç İçi Şarkıları | Hatice Hamarat
Başlamak bıraktıklarından uzanarak
O gizli, ham nesneye
Sürüklenircesine…
 
Rüzgârların bütün ıslıklarında o Rönesans kadını
Vakti dar, zihni kan, ağzı nar
Geniş omuzlarda kurumaya bırakılmış
Kıdemli acılarda hep bir şifacı bekleyen
Sessizliği öteleyen, yorgun
 
Yemin etmişken seni inkâr etmeye
İhtimalimiz eteğinin uçlarında
Sürünsün istiyorum delice
 
Kadıköy vapurunda elindeki ince sigaradan
Daha isteklidir kalbim kanını zehirlemeye
Bana dudaklarındaki gizemli patikadan bahset
Kirli öksürükler savur hayatın sahnesine
Zihnimdeki örümcekleri temizle aynı nezaketle
 
Ben bir kuyuyum, uykuluyum
Büsbütün gömülüyüm dudaklarında
Aldırmıyorum buna
Viraneler hayatı aklamaz
İçindekileri saklar yalnızca
Yıkılmaya hazırla beni
Yapış ruhumun küflü duvarlarına
Sakın, ışıkları yakma!
 
Gözlerinde bir “touch and go” bakışı
Muhakemesi yapılmamış zayıf duygular
Ellerini yakamdan uzak tutma
Bir kırmızı ruj bırak oraya
Cehennemi biriktir
Kuyunun başında bekleyen
Kova olmak için bütün denizleri içmelidir
 
Kaslarımdan ölü gelinler fışkırıyor
Ağıt mı bu?
Dev bir mezar taşındayım ve bitkinim
Telefonun ucunda sevgilinin sesini beklercesine
Hayattayım ve gerginim
 
Evrenden geçtim, devrinden geçtim
Senden vazgeçmedim
 
Bileklerini kesen bir çocuktun sen
Manipüle edilmiş hayallerimin kısrağı
Büyüyordun karanlık bir yerde
Zihnimdeki tarlalara yakışan
Korkunç ve esrarengiz kenevirsin
Başlamak bıraktıklarından uzanarak
O gizli, ham nesneye
Sürüklenircesine…