GALENİ
(Uğur   ŞENDOĞAN)

Şimdiye kadar hep başkalarından dinledim kendime dair söylemleri, agresif diyen de oldu ağırbaşlı diyen de. Yüksekokulda bir arkadaşım Karadeniz’e benzetmişti beni, “bir dalgalı, bir durgun, bir sakin, bir hırçınsın. Tıpkı Karadeniz gibi” diye yazmıştı yıllığa.

Herkesin bir fikri var da bir tek tanımayan benim galiba kendimi.

Bir yanım arabesktir, kaybolan yıllara, yazık olmuş aşklara yanarım, hiç kimse görmez bilmez.

Mutsuzluğu da yaşadım ömrümde, mutluluğu da. Kısa bir süre olsa da…

Yalnızlık kapımı çaldığı zamanlarda hep direndim kapıyı açmamak için, sonra anladım ki aslında içeride olan yalnızlık dışarıda olan benim. Kaçmak isteyen benim yalnızlığım, kapıysa ezelden açık.

Yaşayıp gidiyorum işte. Çölde bir kum tanesi, okyanusta bir damla, kainatta bir gezegen ve dünyada ben…

Bazen bir şarkıyla, bazen bir şiirle, bazen de alakasız bir şeyle bağlanıyorum hayata. Bahane işte…

Ölmeyi dilediğim anlar da oldu keşkelerimden bıkıp, isyanlarım da oldu, tarifsiz hüzünlerimde. Ama itiraf ediyorum, seviyorum nefes almayı, hayatı.Keşkelere

İsyanlara ve hüzünlere inat…

EMPULA
(Serkan   BALMUMCU)

Büyük umutlar sakladım yüreğimde. Her biri bana ait mutluluklar ve sevinçler içeren hatalarım oldu. Pişmanlık duymadığım üzüntüler yaşadım elimde olan olmayan.

Tecrübeler süsledi yaşantımı, bedelleri ağır olan ve güzelliklerle bezenmiş.

Hep korktum yanlış anlaşılmaktan, yanlış tanınmaktan. Bunlarda oldu hayatımda, sitemlerim de oldu elbet düşünmeden yapılmış, sonradan düşündüğümde yanılgılarımla sonuçlanan.

Her olanda, hayır arar duruma getirdi hayat beni. Hep düşündüm olumsuzluklarımda daha kötüleri, şükretmeyi esas alan oldum.

Gülmelerimde oldu, ağlamalarım gibi. Sevmeler sevilmeler yaşadı gönlüm, sonuçları umutlarımla örtüşmeyen.

Dostlarım oldu beni hiç terk etmeyen.

Hayata dair çizikler attım kendime irili ufaklı, her birinde bir acı saklı, bana ait olan.

balsekerii
(G ü l b e)

 G üvenilir

   Ü stün derecede geveze

      L imitleri zorlayan (kredi kartında :))

         B ecerikli (sorunuz galeni+atkı :))

            E le avuca sığmayan

İnsan kendını nasıl anlatır bilmem ama beni merak ediyorsanız, tanıyandan sorunuz en iyisi :):)

SkayiU
(Uğurtan   YALNIZOĞLU)

Nöbetlerdeymişim bilmiyorum ne beklediğimi.

Gündüzüm geceme karışmış uzaklara dalmışım.

Anlatmak istedim derdimi susup kalmışım.

Büyük fırtınalara yakalanmışım.

Herkes ifade eder kendini bir şekilde.Ama en doğru ifade şekli; başkalarının şekillendirdiği değil, kendi bildiğin ifadedir…

Rüzgarın Sesi™

NoDry
(Emre   ATABİLGİN)

 ”Different” yani farklı … Evet benim hayat tanımım bu, özgün olmak. Mutlu, kaygılı,tedirgin şaşkın gibi kalıplara sıgmayacak bi ruh haliyle yarım yamalak bi denge yoksunlugu…

İnsanlar arasında mühim olan, koyun gibi sürülere katılmaktansa aradaki tek coban köpeği olup farkı ortaya koyabilmektir.

Mühim olan sizin ne hissettiginiz. Mutlulugunuzu, hüznünüzü dışarıya yansıtmasanız da onu içinizde yaşayabiliyorsanız, baskalarının ne düsündügü önemli olmamalı.

İnsan kendisi için yasar ve diger insanlara karşı sadece sorumludur… Ve herkes sorumluluklarının bilincinde oldukca hayat yasanır, insanlar anlasır…

 ”Kabuğunu koparmadan

ne bir elmayı soyabildim

ne de iyileştirebildim bir yaramı

ama karşıma çıkınca

kızmadım hiç elma kurduna

bendim çünkü bıçağı saplayan

onun yurduna”

(Sunay Akın)

Kaptan
(Selçuk   BALMUMCU)

     Ve ben…

     Attığım ve atmam gereken her adımın beni hayalimden uzaklaştırdığını düşünüyorum.İşte burada geçmiş beni tam yakamdan kavrayıp silkeliyor.Her günümü zayi ederken ömrümüde bir şekilde zayi etmiş oluyorum ve farkına varıpta kendimi tükttiğim her anın ardında bir adım atma gayretini nefesim rotasına feda ediyorum.Sonumu ve sonsuzluğun mekanını ise hatırlamayı unutalı kaç zaman oldu…

     İşte aradığım,hayatıma eklendirmek istediğim insanlarda bilgeliği ve yol göstericiliği arzu ediyorum.

     İşte bu noktada,kendimle yüzleşmek,hayallerimi hatırlamak için az biraz daha gayret… Belki o zaman beni tam yapacak insanı yada insanları bulmakta zorluk çekmem…