| Yazan :
Günlerimiz geride kaldı
Bizler yol aldık
Sular akmaya devam ettikçe
Ayrılmak zorunda kaldık
Kopmayan, koparılamayan
Sevgimizi, gönüllerimizi orada bıraktık
Kış geldi kar olup yağdık
Baharda çiçek çiçek açardık
An oldu başımız omuzlarda ağladık
An oldu yaramızı sevgimizle bağladık
Anlatır özlemini cümlelerde
Bitmez, bitiremez. Devam eder…
Ay ışığı ayaklarımızın altına uzanırdı
Bir kaç yıldızın sayılabildiği akşamlarda
Rüzgar sessiz ve ılık ılık
Tenlerimizi okşardı kıskanırcasına
Ateşin aydınlığı sönük kalır aramızda
Renkleri göz alırdı sevgimizle yanınca
Kelimelere sığdıramaz
anlatmak istediklerini…
Kağıt kalem yetiştiremezdim
Düşünmeden söylediklerimize
Gün batarken kaybolurduk
Dalıp dalıp kızıl denize
Ağarırken hava nağmelerle
Nağelerle uyanırdık biz güne
Yaşadıklarımızı sığdıramam
Ne düne ne bugüne
Sonu gelmez, şairin söyleyeceklerinin
Kendi son olur satırlarına…
Rüzgar olup esiyorum ben artık
Sonların başlangıcı olabilmek için
Yalnızlığıma esir olurum
Bir ömür daha susmak için
Anlatılmaz efsanelerde
Dillendirilemez bu sevgi
Tarihte yaşanmadı
Eşsizdir, yoktur dengi
Bitiremem konuşmakla onu
Susarsam gelir ancak sonu
Der ve bitirir hikayeyi
Böyle anlatır gerçek sevgiyi
Aşktan öte birşeydir şair için
Sevgi…
Sevgisi değildir tek kişiye
Yaşayan her varlık
Muhtaçtır
Az da olsa
Sevgiye…