Bir zirvenin gözyaşlarıyım. Damla damla çıkıp, kollar halinde buluşuyorum.
Küçük bir ırmağım kolarımın buluştuğu yerlerde. Ak rengimle süzülüyorum yeşilliklere.
Kimi zaman yükseklerden akıyorum. Şelale diyorlar bana.
Yavaşça çay oluyor, ardından dere ismini alıyorum sarp yamaçların arasında.
Bir zirvenin göz yaşıydım. Gittiğim yeri bilmeden akmaya devam ettim.
GÜNAYDIN KADINIM
BU GECE HİÇ BİTMEYECEK SANDIM
ÖYLE KARANLIKTI Kİ GECE
SENSİZLİK KADAR KORKUTUCU VE ÜRKÜTÜCÜYDÜ
SENSİZLİKTEN BAŞKA HİÇ BİRŞEY GÖZÜKMÜYORDU
GÖREMİYORDUM SENİ KAPATMADAN GÖZLERİMİ
SABAHIN ÇOK ERKEN SAATLERİNDE KALKTIM KADINIM
HİÇ UYUMADIĞIM YATAGIMDAN
BİRAZ YAĞAN YAĞMURU SEYRETTİM
BİR SİGARA İÇTİM SENSİZLİĞE
GÖZLERİM KAPALI
Cebimde hiç bana ait olmamış bir aşkı taşıyorum. İçimde beni bana bağlayan ipler koptu.
Ruhsuz bir beden oldum adeta. Ne zaman arasam hiç bulamadım, aramadığım zaman ise zamanlı zamansız gelişlere şahit oldu bu yüreğim. Koştum ama arkama baktığımda peşimden gelen olmadı, yürürken ben peşime düştüler. Vurdular tek kurşunla ruhumu, bedenimi sağ çekip çıkardılar içimden. Cesareti, umudu, düşlerimi çaldılar. Yerine korkuyu, esareti, karamsarlığı bıraktılar.
Üç yıllık birlikteliğin son dakikalarındaydılar. Havadaki hüzün adeta elle tutulacak kadar yoğundu. Son defa bir araya gelmişlerdi. Onda olan bir kaç parça özel eşyasını bir torbaya dolduruyordu genç adam. Tuttuğu takımın armasını taşıyan bir süs eşyası, küçük bir yastık, birlikte yüzlerce kere dinledikleri Orhan Gencebay kasetleri, acil durumlar için bırakılmış bir gömlek ve birkaç ıvır zıvır eşya daha.
Kederli bir sessizlik hâkimdi ortama, söylemek istediği şeyler vardı ama boğazına düğümlenen bir şey yüzünden konuşamıyordu. Bu ayrılığı isteyen kendisiydi oysa. O halde niye gözleri yaşarıyordu ki. Hakkım yok buna diye düşündü. Terk edilense büyük bir sessizlik ve metanetle karşılıyordu ayrılığı
‘…saat 02.55 ve gecenin sessizliğinde bir telefon çığlığı ile irkildi. Telefonu açtığında duyduğu ses yabancı değildi ama kim olduğunu hemen anlayamayacak kadar da yabancılaşmaya başlamıştı…”
Kitabı gürültülü bir hamle ile kapatıp ışığı söndürdü. Ondan ve kendisine onu hatırlatan her şeyden nefret ediyordu ve yine olmuştu. Romandaki bu satırları kaç kez yaşadığı geçti aklından. 10 yıllık bir birliktelik ve sayısız ayrılıklar. Unutmaya yüz tutmuş anlarda bir telefon sesi. Çok uzaktan duyduğun ama bir o kadar da yakınında hissedebildiğin bir ses. ”merhaba,rahatsız ettiğim için özür dilerim. ‘’sesini duymak istedim.” ya da ”olmuyor,yapamıyorum sensiz” diye damdan düşme başlangıçlar…
Cebimde hiç bana ait olmamış bir aşkı taşıyorum.
Biliyorum iki adım atmadan tükenecek,
Ve ben yine yarı yolda kalacağım,
Ayaklarım yalın gözlerim ıslak…
Hiç bana ait olmadı bir aşk
Aldatılken hiç düşünmeyenler aldatıldığında ne düşünecekler acaba?
Herkes konuşuyor şunlar olursa erkek uzaklaşır bunlar olursa
kadın uzaklaşır şunlar yapılmamalı bu şekilde hareket edilmeli… Ben
aldatmayı veya aldatılmayı daha basitleştireyim eğer erkek olsun kadın
olsun içinde başkalarına ilgi varsa evdeki ne yapsa boş, çok sevilse
aşırı sevgiyi bahane eder, kötü davranırsa eşim çok kötü mecbur kaldım
der. Kendinde hiç suç aramaz hep eştedir sorun… Kısaca insanın içinde
varsa evdeki ağzıyla kuş tutsa boş…
Bedenimi teslim alan hüzün , ruhumu çepeçevre saran kırık düşler ve içimde senden bana kalan cam kırıkları var… Hiç kimse dindiremez ayrılığın sessiz ama yürekten gelen isyanlarını. Bir gece yarısı odanın perdelerini araladığında köşebasında avarecesine bekleyen bir adamı göreceksin. O kisi benim. Seni unutmak o kadar zor ki , sen gitsen de kendi kalbine çekilsen de ruhunun karanlık köşelerine; benim kalbimde senin bana yasattıgın mutlulukların ayak izleri var…
Sen karanlık gecelerimi teslim alan yalnızlığa inat bütün geceyi sevdiğinin düşleriyle geçirebilir misin? Gelmeyeceğini bile bile, sanki her an hüzün denizinden kalbimin sevgi sahillerine uğrayacakmış gibi, gözlerini uykuya haram edip sabahlara kadar onu bekler misin?
ıssızın karanlıklarında yaşamak aşkı…
…yok olmak siyahın en güzelinde
içinde meleğin saflığı…
…şeytanın acımasızlığı olan biri ile karşılaşmak
çok mu zor…
günlerce / gecelerce beklerim karanlığın belirsiz duraklarında seni….
Bir gün gelecek ağlayacaksın haline
Bu ben miyim diye soracaksın kendi kendine
Zamanın senden neleri çaldığını
İşte o an anlayacaksın
Günler senin için bir ızdırap olacak
Gecelerin ise bir o kadar eziyet
Sen kendine geldiğin zaman
İşte o an iş işten geçecek
.jpg "Kisisel (39).jpg")
.jpg "Sitedekiler (9).jpg")
.JPG "Sitedekiler (15).JPG")
.jpg "Sitedekiler (24).jpg")
.jpg "Kisisel (37).jpg")
Yazılara Abone Ol
Yorumlara Abone Ol 
E-mail ile Abone ol
Copyright © 2008 - Yazi-Yorum Nokta Net.
