Yazı-Yorum

CAM İLE TAŞ | ŞÜKRÜ ERBAŞ
20 Mayıs 2018

CAM İLE TAŞ | ŞÜKRÜ ERBAŞ
Gözlerinle dilin arasına gerili uçurumu seviyorum.

Kekeme özgürlüğünü seviyorum.

Susuşundaki hıncı seviyorum.

Kalbinde ürperen kışı seviyorum.

 

Ellerindeki bilge zamanı

Denizi yağmurdan korumaya çalışan

Çocukluğunu seviyorum.

 

Alnın masamızda dört mevsime ufuk

Dudaklarında titreyen zamanı seviyorum.

 

Yürüyorsun ya kalabalık

Dönüp bir daha bakıyor kendine

Boyunda çiçeklenen yedi rengi seviyorum.

 

Her damlası ayrı bir hayat, ne bilsin yüzüne düşmeyen

Gözlerindeki yaşı seviyorum.

 

Beni uzaklaştırmaya çalışırken aklından geçenleri seviyorum.

 

Kalbinden gövdene yürüyen utangaç karıncayı seviyorum.

 

Ses nasıl menevişleniryor susunca ağzında

Ağzından gelecek her sevinci, her azabı seviyorum.

 

Gece ışıklarından topladığın o evler esrarını seviyorum.

 

Susmanın da bir dili var elbet

Teri yastığına sızan rüyanı seviyorum.

Uyandığın sabahlardan başka bağım yok dünyayla

Odalara ömür veren gövdeni seviyorum.

 

Yürümediğin sokaklar nasıl da göz göz

Bekleyişteki o mucizeyi seviyorum.

 

Serçe parmağındaki lekedir yerim,kalabalığın uyumuna inat

Hayalin gerçeğe değdiği yeri seviyorum.

 

Ölümdür en büyük zaman, bilmez takvim gezenler

Bir iç çekişte yanan hayatı seviyorum.

 

Bizden büyük tanrısı yok yalnızlığın

Getirdiğin hevesi götürdüğün inkârı seviyorum.

 

Evlerdesin

Dışarılar hüzün

Eşyalar ayakta

Senden ayrılanı seviyorum

Sana kavuşanı seviyorum.

 

Uzun cümlelerle konuşuyor kalabalık

Bir sözcüğe sığdırdığın dünyayı seviyorum.

 

O gölgenin taş dibinde bir çürüme bilinci

Hükmüm yok bahçende diyorum

Üstüme elediğin şefkati seviyorum.

 

Dişlerinin arasında bir İshak Kuş’u

Eğiyorum ya başımı

Çaresizliğime tutuğun aynayı seviyorum.

 

Bir gün bir kötü haber birimizden

Kalanın diline gelecek ilk sözü

Arayacağı ilk insanı

İlk gece yapacağı her şeyi seviyorum ,,,