Yazı-Yorum

AZ ÖNCE | ZEYNEP EŞİN
22 Mayıs 2018

AZ ÖNCE | ZEYNEP EŞİN
Az önce bir kız çocuğu düştü şu köprüden,
Sağ çaprazdaki binada adını hatırlayamadığı, kıvırcık saçlı bir kız vardı.
Sabırla el sallayışlarına karşılık verirdi.
Bir çocuğu mutlu etmek eski bir şarkıdan…
Az önce bir kız çocuğu düştü,
Saatlere karşı binanın korkuluklarının boğumlarını sayardı.
Aynı gibi görünmeleri aynı oldukları anlamına gelmezdi.
Çocuğun şüpheci masumiyetinden…
Az önce bir kız çocuğu düştü,
Sol çaprazda ki binada orta yaşlı gamzeli bir kadın, annesiyle yaşardı.
Aralarındaki caddeye rağmen, oyunlar oynarlardı.
Çocuk arkadaştır göğsünde kokusuna hasret taşıyana…
Az önce bir kız çocuğu,
Evleri gece kondurulan, önünde bir ağaç,
Satır başı küçük, küçük ve şevkatli evler.
Biraz daha yükselirse salıncakta sallarsa bedenini babaannesine erişirdi başı.
Papuçu ise komşu damına…
Az önce bir kız,
Burası cadde üstü araba çarpar demişti annesi sokağa bırakmama sebebini,
Zaten yaşıtları bir ara sokakta ama görebiliyordu balkondan onarlı.
Az önce bir,
Poşetten yaptığı uçamayan uçurtmaları anlatmamış mıydım?
Peki uçmayan balonlarla uçabileceğine olan inancını?
Az önce,
Zamanın ağladığı günlere denk gelirdi bazen,
Kahverengi boyası pütürleşmiş balkon demirleriyle oynardı parmağıyla..
Az,
Beklide hatırladığı gibi değildi hiç biri,  önemli olan hatırlanamayandı.
Az önce bir kız çocuğu şu balkondan…
Yazık sizde mi tutamadınız?