Hüzün

Sevdiğimiz eşyayı, dostları yada sevgiliyi.
Sonunda yürekte kalan hep ayni duygu, hüzün…
Çünkü yitirilene alışmışızdır, sevmişizdir, bizimle olan beraberliği keyiflendirmiştir. Çünkü o beraberliğe değer vermişizdir.
Ya o güzelliÄŸi yasarken; paylaşımı, keyfi, sevmeyi ve sevilmeyi birlikte hissederken…
Hep korkmaz miyiz? İçimizi en güzel anlarda bile hep sarmaz mı?
Ya biterse? Ya yok olursa bu güzellik?; endişesi..
Tabii ki bitecek. Yaşadığımız mutluluklar, hüzünler hep bitmedi mi?
Hep yerine başka başka hüzünlere, mutluluklara bırakmadı mi?
Gene ayni korkular, ayni endiÅŸeler…
Peki sahip olduğumuz güzellik için yitirme korkusuyla ağlamak niye? Kime? Ne için ? Biliyor musunuz? Dökülen göz yaşları sadece kendimiz için..
O deÄŸere sahipken de, yitirdiÄŸimizde de..
Çünkü bizi asil korkutan YALNIZLIK..Â
ELLERIMI HER UZATISIMDA BOSLUKTA KALIYOR, HER GUN KURDUGUM DUSLER HEP BOSA CIKIYOR, NE OLDUGUNU BILMIYORUM AMA, BIRILERI DUSLERIMDE HICKIRARAK AGLIYOR…
Bu yazı bugün (2) defa, toplamda ise (864) defa Okunmustur.
| Bu Yazıyı Okuyanlar Bunları da Okudu!.. |
Bu Yazıyı Paylaş


Yorumlara Abone Ol
E-mail ile Abone ol
Yorum yapan Galeni | 18 Mart 2008
“Sonunda yürekte kalan hep ayni duygu, hüzün”
Hayatın özetimidir nedir bu kelime? Yürekte aÅŸk, yürekte mutluluk, yürekte öfke, yürekte sevgi…
Derken hepsi gelip geçiyor yürekte kalan “Hüzün”
Yaratılış olarak sevgiye yataklık etmesi gereken yürekte, hüzünler zorlaya zorlaya yer yapıyor sonunda.
Hayatın gerçek yüzü bu olsa gerek…
Bu arada ilk yazın hayırlı olsun NoDry yüreğine sağlık.
Yorum yapan EMPULA | 18 Mart 2008
Aslında yalnızlık deÄŸil tek sıkıntıyı oluÅŸturan. Beraber yaÅŸananlar, geleceÄŸe yönelik kurgular, gülümsemeler, aÄŸlamalar. Bunların her birinin beyinde oluÅŸturduÄŸu karmaÅŸalar ve duygusallığa sürüklenme. İçinde oluÅŸan anlamsız sıkıntı. Bazen sigaradan çektiÄŸin duman, bazen güneÅŸli havada dökülen ter oluyor beynimdeki karmaÅŸalar. Ama terk edilmek yalnız kalmak deÄŸil. Yukarıda belirttiÄŸim karmaşıklık yapan düşüncelerin seni yalnız kaldın karmaÅŸasına sokması…
NoDry eline, yüreÄŸine saÄŸlık yazılarının devamını merakla bekliyoruz…
Yorum yapan SkayiU | 20 Mart 2008
Geriye tek kalan hüzünse, sebebini düşündük mü hiç?Neden sadece ve her zaman hüzün ama sevinç değil?Burukluk niye hep içimizdeki?
Belkide kendimizi bir türlü hüzne alıştıramayışımızdandır bu.Kaybedeceğimiz fikrini bir türlü kabullenemeyişimizdendir.Doğru olan biziz ya nede olsa varolacaktır hep bizimle.
Kazanmanın varolduğunu kabul ettiğimiz gibi kaybedebilceğimizi de hesaba katıp kabullenirsek eğer, işte o gün geriye kalan tek şey hüzün olmayacaktır.En azından kabuk bağlayan yaramızın izi kalmayacaktır.
Hep sona yaklaşmanın korkusuyla yaşamaktansa, tek sonun başlangıcını kabullenmeli artık.
Eline yüreÄŸine saÄŸlık Nodry…
Yorum yapan Galeni | 20 Mart 2008
Galiba en sadık duygumuz hüzün SkayiU,
bizi hiç terketmiyor, ona en ihtiyaç duymadığımız anlarda bile bi köşede oturup sırasının gelmesini bekliyor. Ne gariptir ki en sonunda dönüp dolaşıp onun kapısını çalan biz oluyoruz.
YüreÄŸimizin ev sahibi hüzün, diÄŸer duygular ise kiracı. Kimi zaman mutluluk kiralıyor kimi zaman aÅŸk…
Yorum yapan KAPTAN | 27 Mart 2008
DÜN
”Hiç geçmeyecek”dediÄŸin umutsuz bir hal vardı gözlerinde.Hiç bitmeyecek sandığın acıların.Zaman ilerledikçe açılan kesiklerin.Dudağının kıyısına saklı kelimelerin ve hüzün düşkünü ruhunun gölgesine saklanmış hayallerin.Daha dün hüzünbaz bir çocuk büyürdü içide.Hesapsızca akıp giden zamana kapılmıştın.Hiç gitmeyecekti güz dallarından.Baharda bile yaprak dökecektin.Hüzün düşkünü bir hal vardı gözlerinde.Bahar bile yetmeyecek sanırdın.Yanıldın!
BUGÜN
SoÄŸuk bir güne açıyorsun gözlerini.Perdeyi aralayıp baktığında,güneÅŸin güne küskün olduÄŸunu görüyorsun.Gri bulutların hakimiyetine geçmiÅŸ mavi gökyüzü.İç bunaltan bir hava üzerine üzerine geliyor.Hüzün düşkünü ruhun,aklına binlerce senaryo yazdırıyor.Sonra mor sümbüllere takılıyor gözlerin.”Bu bahar baÅŸka olacak”diye fısıldıyorsun.Hüzünbaz çocuÄŸa oda hapsi geliyor.Griye kesmiÅŸ gökyüzünü mavi görüyor gözlerin.Derin bir nefesle atıyorsun o bunaltıcı havayı.Bu bahar baÅŸka olacak biliyorsun.Aklına ne kadar güzellik varsa dolduruyor,eskiye dair tüm hüzünleri siliyorsun.”Güven hayata”diyor için…Güveniyorsun.KoÅŸulsuz,tüm kalbinle.
SONRASI
Ne olur bilmiyorsun.Merakta etmiyorsun aslında.Sadece o anın kıymetini bilip yaşıyorsun.Baharda gelmiş kapına.Hüzün düşkünü ruhunu bırakıp kaçmışsın.Ve hayata güzel bakınca baharda geliyor ruhuna.Anlamışsın!
Yeni yazılarını bekliyoruz sevgili NoDry
Yorum yapan ay_parcası | 28 Mart 2008
İnsanlar ıcınde bu kaygıları yasarken , gelecek ıcın planlar yaparken aslında yasadıkları o dakıkayı yasamayı unuturlar.Bazı kısıler vardırkı gercekten mutlu olmaya alısık degıldırler ve bır an olsun yuzlerı gulduklerınde, mutlu olduklarında ıclerınden ıster ıstemez aynen su dusunce gecer-su dakıkadan sonra acaba kotu ne olucak acaba cok mu mutsuz olucam acaba cok mu alıycam kıı su an bole guluyorum….
Yorum yapan Galeni | 28 Mart 2008
ay_parcası!..
ben de onlardanım galiba. Ne zaman yüzüm gülse sinsi bir korku filizlenir kuytu bir köşede. Ve nedendir bilmem genelde o korkunun kaynağı galip gelir mutluluÄŸa. Demek sadece ben deÄŸilmiÅŸim bunları yaÅŸayan…
Yorum yapan Aysema | 1 Nisan 2008
Neden bu karamsarlık ? Hayal kırıklıkları…
Dünyanın gördüğü her büyük baÅŸarı, baÅŸlangıçta bir hayal deÄŸil miydi ? En büyük çınar, bir tohumda ve en güzel kuÅŸ, bir yumurta içinde saklıydı. Ruh içinde uyuklayan en güzel rüyayı da günün birinde bir melek uyandırır. Rüyalar gerçeklerin tohumlarıdır… Bu nedenle de ” Rüyalar Gerçek Olur…”
Sizleri izlemeye devam edeceÄŸim. Benim rüyalarım gerçek oldu, dilerim herkesinki de olur…
Rüyalar Gerçek Olsa , için de bir yorum beklersek çok mu abartmış olurum ? Kolay gelsin…
Yorum yapan Galeni | 1 Nisan 2008
“Rüyalar gerçek olsa”…
düşünüyorum da galiba haklısın Aysema, hiç bir rüyam gerçek olmadı desem haksızlık etmiş olurum. Benim de gerçekleşen rüyalarım oldu. Ama hayal olayı biraz daha farklı boyutta.
Rüya ile hayali aynı kefeye koyamayız,mesela her piyango alan büyük ikramiyeyi hayal eder ama çıkmayınca kimse hayal kırıklığı yaşamaz, kimse karamsarlığa kapılıp kendini koyvermez. Ama sevdiğiyle bir ömür geçirme hayalleri kurarken terkediliveren birisi ertesi gün hiç birşey olmamış gibi hayatına devam edebilir mi? Bu örmekleri başka şekillerde çoğalmak mümkün.
Yorum yapan diliminucundabeyza | 2 Nisan 2008
hüzün yakışıyor derdin hep bana….
yakıştıkça yapıştı….
yakıştıkça acıttı canımı….
sen giderken hüznün en güzel halini görmedin….
Yorum yapan ainariel | 11 Nisan 2008
unutmamalı ki üzüntüler gibi mutluluklarda kalıcı deÄŸildir…. akan 2 damla gözyaşı, yada duyulan hıçkırıklar hep ses deÄŸiÅŸtiriyor… asla bitmiyor asla gitmiyor farklı yerlerde farklı insanlarla duygularımızı deÄŸiÅŸtiriyoruz, her alışveriÅŸte farklı bi yüzde 2 damla yaÅŸ……
Yorum yapan diliminucundabeyza | 12 Nisan 2008
Herkes anlayabildiÄŸi kadar yaÅŸar ve anlayamadığı ÅŸeyleri umursamadan ölüp gider….