Umutlar
Â
    Yitik bir sevda dillere destan umutlar… Varlık içerisinde kayboluşlar, günümüzü gün derken bile karanlık kelimeler türetiyor, şahit oldum niteliğine sahip insanlar…     Saygı ve sevgi çerçevesinin son vidası’ da düşmüş. Haysiyet, şeref yerlerde.    Geçen gördüm ön raflara yerleştirilmiş sevgi. 3 alana 5 bedava misali. Hesabını bilenler alıyor… Parası olmayan ne yapsın peşin fiyatına dört taksit yüzde beş komisyon.
    O kadar ucuzlamış ki aşkların defoluları, üç beş kuruş’a düşmüş.
    Semt pazarlarında topluyor teyzeler, pazarcıların geride bıraktıkları umutları.
    Maksadım âcizane yaraları deşmek değil, bilip de söyleyemediklerimizi dillendirmek.
Ruhum ve bedenim huzur kelimesinden uzaklaştıkça; bkz; herkes misalinden kaybolup gitmekte.
    Parasızlık illet bir hastalık… Kanserden önce gelen ve kansere sebep veren illet. Evet, ben böyle diyorum daha fazla söze ne hacet.
    Hani ben seni sevdim dersin… Ağızla mı söylenir yoksa yürekle mi tartışılır. Sabah programlarında da yerini alır bu konu. Reyting rekorları da kırar.
    Bazıları kader, bazıları tesadüf der çevremizde olup bitenlere. Yarası deşilmedikçe, kuyruğuna basılmadıkça o viyak sesini çıkartmaz…
    Geçen otobüs bekliyorum durakta. Durak mı duruyor yoksa otobüs mü durakta duruyor diye düşündüm. Åžu kanıya vardım. Ä°kisi de duruyor, hareket eden bizleriz… Tüm insanlar bir koÅŸuÅŸturmaca da. Belki saçma, belki düşünce kimin umurunda sen ne dersen de.
    Buraya, gönül isterdi ki Leyla ile Mecnun gibi destanlar yazmak.
Ama günümüzün şartları ne Leyla ne Mecnun aşkı bıraktı. Para denilince göz bebekleri büyüyen binlerce insan yarattı.
    İşte öyle. İçimden geçti yazdım. Belki okumadın yarısında sıkıldın veya ne saçmalıyor bu dedin. Ama ben yazınca rahatlıyorum…   Â
Bu yazı bugün (0) defa, toplamda ise (334) defa Okunmustur.
| Bu Yazıyı Okuyanlar Bunları da Okudu!.. |
Bu Yazıyı Paylaş
.jpg "foto (21).jpg")
.JPG "Günbatımı.JPG")
.jpg "foto (3).jpg")
.jpg "foto (22).jpg")
Yazılara Abone Ol
Yorumlara Abone Ol
E-mail ile Abone ol
Yorum yapan gulusadberk | 16 Nisan 2008
Kocaman yürekli insan,yüreği sevgi dolu kaptan.Çok iyi bir gözlem yapmışsın.bu yazın bana bir şeyi hatırlattı.Paylaşmadan edemeyeceğim.Benim 7 yaşında bir oğlum var ve geçenlerde bana şöyle birşey söyledi bende şaşırdım biraz fakat normalmiş gibi davranmaya çalışsamda kayıtsız kalamadım.dediği şuydu;anne biz neden hergün okulda andımızı söylüyoruz?onda diyorki büyüklere saygı küçüklere sevgi diyoruz fakat kimse saygılı davranmıyor o zaman neden her gün okuyoruz bunu.Hadi buradan buyrun.O daha 7 yaşında.bunun sorumlusu biziz.Amaaaan banane ne yaparlarsa yapsınlar dediğimiz için.
İşte yetişiyor nesiller onlarıda biz yetiştiriyoruz.ben umutluyum gelen nesillerden.Onlar bizden çok daha iyi olacaklaar.ama biz görürmüyüz bilemiyorum.Onuda umut ediyorum.Olacak birgün.ellerine ve gönlüne sağlık.
Yorum yapan SkayiU | 16 Nisan 2008
Senin çocuğunun söylmiş olduğu şeyi bende yıllar önce düşünmüştüm. Niye hergün söylüyoruz? Cevabını yıllar sonra kendim buldum. Neyse burda konuşulacak mevzu değil.
İnsanların yalan olduğu bu dünyada kavramların doğru olmasını beklemek, deveye hendek kazdırıp üstünden atlamak gibi birşey.
Dünya düz bir harita olsa ve doÄŸru olan insanlar deÄŸiÅŸik bir renkle iÅŸaretlense, bizim “ziyaretçiler” haritamız kadar belirgin olmaz. Yalanların arasında kaybolur ışıkları.
Emeğine yüreğine sağlık KAptan
Yorum yapan çiğdem | 16 Nisan 2008
gerçek anlamda takdir edilecek bir yazı kaptan.hepimizin bildiği bir türlü hatırlamak istedediği bir şey bu.aşk artık ucuzladı eski değerini yitirdi.oysa Fuzuli ne demişti su kasidesinde;
dest buse arzusu ile ger ölürsem dostlar
kuze eylen toprağım sunun anunla yare su
Fuzuli sevgilisinin elini öpmek arzusu ile ölürse eÄŸer toprağından bir kase yapılmasını hiç olmazsa ölünce sevgilinin dudaklarına kavuÅŸmayı arzularken biz ”aÅŸk” denen kavramı her gün yıpratıyoruz..
Yorum yapan Aysema | 16 Nisan 2008
Sevgili Kaptan,
Yazını beÄŸeniyle okudum. Bacon : “Para iyi bir uÅŸak, kötü bir efendidir.” diyor. Ne yazık ki günümüzde paraya tapan insanların sayısı giderek artıyor. Ancak böyle insanlar çoÄŸaldı diye onları onaylayacak halimiz yok. Hepimizin insan onuruna yaraşır ÅŸekilde yaÅŸaması için paraya gereksinimi var. Parayı amaç mı araç mı yapacağız? Biz araç olarak kullananlar baÅŸka zenginliklerin var olduÄŸunu da biliyoruz, özlüyoruz, ulaÅŸmak için çabalıyoruz en azından deÄŸil mi ? ÇoÄŸunluÄŸun benimsediÄŸi her zaman doÄŸru anlamına gelmiyor. Dilerim gönül zenginliklerimiz çoÄŸalır. HERKES EMEĞİNÄ°N KARÅžILIÄžINI HAKÇA BÖLÜŞÜR. YüreÄŸine saÄŸlık.
Yorum yapan diliminucundabeyza | 16 Nisan 2008
para gönlümüzde deÄŸil cebimizde olmalı….para gönüllere girmiÅŸ….esir etmiÅŸ insanları….
Yorum yapan gulusadberk | 16 Nisan 2008
Kimler istiyorsa
Şiddeti, hiddeti onların olsun.
Baharlarımızı soldurmasın bize bıraksın.
Ne teknik.
Ne medeniyet istemez olduk.
Medenileştikçe artık insanlıktan soğuduk.
Sevgiyi unutur olduk.
Vefadan pek çok uzaklaştık.
Fırsatçılık arenalarında yarışır hale sokulduk.
Anaları unuttuk.
Çocukları cami avlusuna bıraktık.
Babaları sokakların bekçiliğine mecbur bıraktık.
Ne yıldızlar.
Ne semadan yaÄŸan yaÄŸmurlar.
Hasret içinde kavuşmayı bekleyen umutlar.
YavaÅŸ yavaÅŸ,
Tükenmeye yüz tutturuldu.
Zihinler ekranlara mahkûm bıraktırıldı.
Her ailede olması gereken,
Sevgi iklimi, sonbaharlarla anılır oldu
İletişim koptu, aşklar artık zevklerin aracı oldu
Varlık denen illet.
İnsanlığa kadri ve şükrü unutturdu.
Karınlara bağlanan taşlar bilmem ki nasıl unutturuldu.
KuÅŸlar benim olsun.
Uçaklar ve savarları onların olsun.
Kuru ekmeğim yeter bana sinemde sevgim var oldukça.
alıntı.
Yorum yapan Galeni | 17 Nisan 2008
Sevgili KAPTAN,
Eline yüreÄŸine saÄŸlık, hangi konuyu ele alsan bam teline dokunmasını biliyorsun. Paradan ve hayatımızdaki yerinden bahsetmiÅŸsin. Eski bir ÅŸarkı vardı hani “varlığı bir dert yokluÄŸu yara” diyordu para için. o misal iÅŸte. Ä°nsanın sadece ekonomik deÄŸil kültürel özgürlüğünü de direk etkiliyor para. şöyle bir örnek vermek istiyorum.
Televizyonda çok beÄŸenerek izlediÄŸimiz “Anında Görüntü Show” programını yapan “MahÅŸer-i Cümbüş” tiyatro ekibinin 16 Nisanda Trabzon’a geldiÄŸini duyunca NoDry’a biletleri aldırmıştık.(halâ izlemeyen kaldıysa eÄŸer FOX TVde cumartesileri 23:00da mutlaka izleyin) Dün EMPULA ile ben Trabzona gidip Nodry ile buluÅŸarak akÅŸama kadar gezdik, dolaÅŸtık, yedik, içtik, akÅŸam da gösteriyi izledik. Bizim için çok keyifli bir gün oldu.(yediÄŸimiz içtiÄŸimiz bize kalsın neler yaptığımızı bir yazıyla anlatacağım :)) Åžimdi KAPTANIM eÄŸer paramız olmasaydı, çok istediÄŸimiz halde bu gösteriye nasıl giderdik? Bence insan hayatını idame ettireceÄŸinden fazla kazanmalı ama Aysema’nın dediÄŸi gibi onun esiri deÄŸil efendisi olmalı, para amaç deÄŸil araç olmalı.
Ben sadece senin yazının para ile ilgili olan kısmına yorum yaptım. AÅŸk, sevgi gibi duygularla ilgili konularda konuÅŸacak fazla ÅŸey yok, parayla dünya satın alınabilir fakat bir aÅŸk bir sevgi alınamaz. Bu kadar basit…
Yorum yapan EMPULA | 17 Nisan 2008
Sevgili KAPTAN. Ben busefer yorumlamaya yazının sonundan baÅŸlamka istiyorum. “yazınca rahatlıyorum…” DemiÅŸsin. Ben de senin yazarak rahatladığın yazıları okurken rahatlıyorum. Senin babam olduÄŸun için kendimi çok ÅŸanslı hissediyorum çünkü seni çok seviyorum. Ä°ÅŸte maddiyatın olmadığı bir sevgi örneÄŸi verdim sizlere. AÅŸk denilen saf, temiz ve mutluluÄŸun diÄŸer tanımı olarak adlandırdığım duyguda, maddiyata gelince. DediÄŸim gibi saf, temiz ve mutluluÄŸun diÄŸer adı olan aÅŸk ve maddiyat aynı cümlede bile kullanılamaz bence. Birde duyduÄŸumda tüylerimi ürperten “aÅŸk karın doyurmuyor” saçmalığına deÄŸinmek istiyorum. Evet belki karın doymuyor aÅŸkla fakat aÅŸkı yaÅŸayanlar bilirler gönüller sevgiyle dolmuyormu. AÅŸk bir ticaret deÄŸil ki maddiyatla ölçülsün. AÅŸkın kazancı mutluluktur ve aÅŸkta mutlu olan kar elde etmiÅŸtir. AÅŸktan maddi kar bekliyen zihniyetleri affınıza sığınarak, nefretle kınıyorum.
Evrenden büyük, bir bebeÄŸin masumiyetinden temiz yüreÄŸine saÄŸlık KAPTAN…