| Yazan :
diliminucundabeyza | Tarih :
6 Ekim 2008 - 17:05
|

Sensizlik acıtmıyor canımı / alıştım yokluğuna…
Gelmesen de olur /?
Dağıtma yalnızlığımı… Alıştım karanlık gecelere
Düşünmesen de olur /?
Kaç zaman geçti bilmiyorum…
Bilmesem de olur /?
Gittin ______
Direniyorum belirsiz adımların izlerinde…
Yüreğimde yetişmiyor artık kızıl > kara gelincikler
Yok ettim yok/luğunda…
Senden nefret ediyorum dahi diyemiyorum…
Çünkü > seni o kadar sevmiyorum…
Yaralayan yaşanmışlıkların ardından…
____Acımıyorum kendime…
Umut hançerini çıkardım yüreğimden…
_____Sakın gelme > sakın
Düşlerimde büyütmüyorum…
Hayallerimde yaşatmıyorum artık seni…
Gözyaşlarım akmıyor anlamsız yokluğuna…
Adını dahi koyamadığım sana…
_____Git ./ Sakın gelme
İnandır beni yazdıklarıma_________
05.10.08.BeyzA
diliminucundabeyza tarafından yazılan bu yazıya
2 Yorum Yapılmış | Sen de Yorum Yap
| Yazan :
Misafir Yazar | Tarih :
16 Ağustos 2008 - 22:29
|

Misafir Yazar : Serkan AKGÜL
Bir gün gelecek ağlayacaksın haline
Bu ben miyim diye soracaksın kendi kendine
Zamanın senden neleri çaldığını
İşte o an anlayacaksın
Günler senin için bir ızdırap olacak
Gecelerin ise bir o kadar eziyet
Sen kendine geldiğin zaman
İşte o an iş işten geçecek
Yorulacaksın bu kırgın ayrılıklardan
Bir ses duyacaksın vefasız yüreğinde
Düşüneceksin sessiz ve hissiz
Korkuların ağır basacak düşüncelerinde
Saatler geçmeyecek o yağmurlu gecelerde
İçini bir korku kaplayacak büsbütün
Sessizce ağlayacaksın bir köşede biteviye
Bu çaresiz umutsuz ve bedbah haline
Bir zamanlar neleri geri çevirdiğini
Bir kez daha düşüneceksin
Her saniyen eziyet olacak
Düşündükçe ürpereceksin
Misafir Yazar : Serkan AKGÜL
Misafir Yazar tarafından yazılan bu yazıya
11 Yorum Yapılmış | Sen de Yorum Yap
| Yazan :
Misafir Yazar | Tarih :
15 Temmuz 2008 - 18:31
|
Misafir Yazar : Emre ÇAKIR
Zaman geçmek bilmiyor sanki
Sınır çoktan geçildi bile
Seni göremeden yaşamak ölüm gibi
Çok yoruldum, ben bu yükü taşıyamıyorum sanki.
Seni kelimelere sığdıramıyorum, sığmıyorsun
Beni sevmesen de sensiz yapamıyorum
Yapmak istesem de, bunun için çabalasam da ne fayda
Ben sana dayanamıyorum.
Bu dilsiz keder içimde kanayan bir yara gibi
Belki dışarıya göstermiyor ama içerisi kan kırmızı sanki
Hal, vaziyet daha ne kadar devam edecek
Ne kadar sürecek bu azap.
Seni görmem lazım, bir an evvel
Yoksa ömrünün son deminde kanatlanmaya çalışan kuşlar gibi
Ölümü bekleyen hasta gibi
Olacak sonum derin bir sonsuzluk.
Yine söylüyorum, bir an önce görmem lazım seni
Göremezsem bitecek bu hayatın demi
Yaşamayı çok görme bari bana
Görün iki dakika, sonra çek git bensizliğin sığınağına.
Emre ÇAKIR
Misafir Yazar tarafından yazılan bu yazıya
3 Yorum Yapılmış | Sen de Yorum Yap
| Yazan :
Misafir Yazar | Tarih :
24 Haziran 2008 - 11:18
|
Misafir Yazar : Serkan AKGÜL
Gözlerimi seninle açıyorum güne
Seni görüyorum ve güne mutlu başlıyorum
Dünyanın hiçbir tasası buna engel olamıyor
Mutluyum çünkü seninleyim
Zaman nasıl geçiyor anlamıyorum
Yanında zaman kavramını yitiriyorum
Sen gözlerime baktığın da
Sanki orada eriyorum
Nefesim oluyorsun çiğerlerim de
Seni çekiyorum içime derin derin
Şimdi yaşıyorsam yanındaysam
Bu senin eserin
Akşam oluyor kararıyor gün
Hava karardıkça soluklaşıyor tenin
Bir rüzgar esiyor serin serin
Uzaklaşıyor benden o güzel gözlerin
Serkan AKGÜL
Misafir Yazar tarafından yazılan bu yazıya
10 Yorum Yapılmış | Sen de Yorum Yap
| Yazan :
EMPULA | Tarih :
7 Mart 2008 - 22:02
|

Çocukluğumuzu hatırlıyorum, seni ilk tanıdığım günleri. Yeni gelmiştim mahalleye ve kısa zaman sonra senle tanıştım. O zamandan sanki anlamıştım gerçek bir dost olduğunu. Nerden bilecektim halbuki dost kavramını ufacıktık ikimizde. Oyunlarda buluyorduk mutluluğu, dünyanın yükü bizlerde değildi. Aslında belkide bizede yük olan tarafları vardı fakat öyle bile olsa bizim nekadar umrumuzdaydı?
Senin okuduğun okula ilk kayıt olacağım gün hala dün gibi aklımda. Anneme ağlayarak, beni onun sınıfına yazdır diye yalvarışlarım ve kankardeş olmak için parmağımızı teneke bir kutuyla kesip birbirine yapıştırdığımızda artık ölene kadar kardeşiz dediğimiz.
Sende hatırlıyormusun! “Acaba hangimiz daha önce?” diye başlayan sorularımızı. Zaman bir çoğunun cevabını verdi. İlk senin bir kız arkadaşın oldu, ilk sen askere gittin, ilk sen ayrılıkla tanıştın ve buna benzer daha birçok ilklerle önce sen tanıştın. Seninle içtik ilk sigaralarımızı. Ben hala her sigara yaktığımda ilk nefesini seninle çekiyorum içime. Dertlerimizi birbirimize anlattık, mutluluklarımızı paylaştık. Kısacası hayatlarımızda hep vardık. Şimdi yanında değilim, ama sende, bende biliyoruz ki, sen nerdeysen ben ordayım, ben nerdeysem sen yanımda.
Hala cevapları gelmemiş sorularımız var ve ben zamanın bunları cevaplamasını bekliyorum. Bekliyorum, her şeyin sonu olan son sorumuzu. Acaba hangimiz önce her şeyi geride bırakarak ebediyete ericez. Bunda ben senden önde olmak istiyorum. Sebebi ölümü arzulamak değil isteğimin. Tek sebep sensiz bir hayat korkusu. Bu korkudandır Mevladan yasak olan bu isteğim.
EMPULA tarafından yazılan bu yazıya
4 Yorum Yapılmış | Sen de Yorum Yap