Yazi-Yorum Nokta Net

Devamını Oku … »

Birgünde gelip ayıracak bizi,
Ne yapacağım o zaman?
Alışabilecek miyim sensizliğe?
‘Gitme,dur’diyeceğim belki sana,
Ama nafile!

Ne olursa olsun gideceksin.
Artık göremeyecek bu gözler seni,
Adım attığın her yere bakacak,
‘Sevdiğim nerede?’diye.

Ama olmayacaksın işte…
Belki yağmurlu gecelerde,
Ağlayacağım sessizce.
Kalbim paramparça olacak,
SEN YOKSUN DİYE…

Misafir Yazar : Zehra

Devamını Oku … »

     Bazen kara bulutlar dolaşır üzerimizde, umutların bittiğini sandığımız anlarda anlamsız karamsarlıklar kaplar yüreğinizi, neden olduğunu bilmezsiniz, ya da nedeni aşikârdır. Belli veya belirsiz bir sebebi vardır hüznünüzün, ama etkisi aynıdır somurtmaya başlarsınız. Hiçbir şey açmaz sizi, çareler üretmeye koyulursunuz, ” Sinemaya mı gitmeli, ya da sahilde mi dolaşmalı, yok yok akşama fasıllı bir yemek yemeliyim, aa tek başıma da olmaz ki der içinizdeki aradığınız duygu! Tiyatroya mı gitsem acaba; yok, olmuyor, yalnız çekilmiyor hiçbir şey, ama canım kimseyle de konuşmak istemiyor”. Bu tarz monologlardan sonra ne yapsanız kabullendiremezsiniz kendinize. Sonra kararsız kalırsınız tek başınıza. Aniden, sevinçle bezenmiş bir heyecan kaplar yüreğinizi ‘o’nu hatırlamışsınızdır çünkü ‘onu’ arasam, ya çok iyi olur, muhakkak gelir diyerek heyecanınızı mutluluk belirtileriyle dışa yansıtırsınız, ‘o’ kederinizi dinleyen, hüznünüze ortak olan, gülümsemesiyle sizi mutlu eden, sadece var olduğun için olsa dahi şükredersiniz, iyiki var allahım diye dualar edersiniz. Gecenin bir vaktinde de olsa çekinmeden arayabildiğiniz nadidelerinizdendir çünkü.

     Çevrenizde böyleleri varsa kendinizi şanslı hissetmelisiniz ve ayrıcalıklı. Dostluklar, arkadaşlıklar ve bütün iyi ilişkiler önemlidir bu yüzden. Kolayca elde edilebilecek kazanımlar değildir. İşte bu yüzden çok kıymetlidirler. Değerleri iyi bilinmeli kaybedilmemeli, yoksa bile sahip olmak için çaba sarf edilmeli.

     Düşünsenize! Güzelliklerin bittiği bir zamanda, size yakın olan, yüreğinizin bir yanını verdiğiniz ismini söylerken bile mutluluğunuzu gülümsemenizi saklayamadığınız ve hatırladığınızda onunla yaşadığınız anları hayal ettiğiniz, dürüst ve samimi olduğu için hatıralarıyla düşündüğünüz, yokluğunda, varlığınızı anlamsız saydığınız biri gelir aklınıza. Hadi canım sende! Artık kimseye güvenilmez bu zamanda boşa söylenmemiştir. Çünkü bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar azdır vefakâr dostların sayısı. Vefa artık bir semt adı dediklerinde, göğsünüzü kabartarak atılsanız ve varlığından onur duyduğunuz gönüldeşinizin, dostunuzun olduğunu söyleseniz, hatta sayesinde onun gibi temiz yürekli insanlarla tanıştığınızı ve gönül insanlarının hiç bitmeyeceğinden emin olduğunuzu bütün coşkunuzla söyleseniz hoş olmaz mı sizce.

     Hadi şimdi bir düşünün, etrafınıza bakın sahi çevrenizde bir elin parmaklarını geçecek kadar dostunuz yok mu? Vardır! Artık size düşen kıymet bilmektir, değer vermektir, onu veya onları kaybetmemek için elinizden geleni yapmaktır. Yoksa bile en kısa zamanda edinin. Gülüşünüzü ve gözyaşlarınızı paylaştığınız biri ya da birileri olsun etrafınızda. Hayat ”paylaşmakla” güzeldir. ”paylaşıldıkça artan tek şey sevgidir”

     Ne dersiniz. 

     Dostunuz ya da dostlarınız olsa, sevseniz onları, yalnız kalmasanız hiç. Sevginiz artsa hep, sonra sevgi yine sevgi yine sevgi olsa. Daha ne olsun, paylaşmaya değmez mi?

Devamını Oku … »

Kendini toplayıp konuşmaya başladı. “Biliyorum bana kızgınsın ama lütfen anlamaya çalış, üç yılda çok şeyler yaşadık seninle, çok mutlu günlerimiz oldu. Birlikte sigara içip ağladığımız geceleri de unutmadım. Bazen kederden bazen de mutluluktan yollara düştük. Sahi ne çok yer gezdik seninle değil mi? Şehirlerde gezdik, yaylalara çıktık, köyleri dolaştık. Sen her zaman yanımda oldun, her işime koştun, beni hiç yalnız bırakmadın. Çok şey paylaştık seninle çok. Yaşadıklarımızı alt alta yazsam kitap olurdu.
Ama her birliktelik gibi bunun da bir sonu olmalıydı. Ve O gün geldi işte.
Beni anlayacağını umuyorum. Son zamanlarda çok problem yaşıyorduk sen de farkındaysan. Devam etmeye çalışmanın bir faydası yoktu. Hoş devam etsek en fazla bir sene daha beraber olabilirdik ya. O yüzden yol yakınken herkes kendi hayatına baksın daha iyi diye düşündüm.
Biliyorum merak ediyorsun başkası mı var acaba diye. Son günümüzde sana yalan söylemek istemiyorum, evet başkası var. Ama sana yemin ediyorum sen varken o yoktu, yani ikiniz bir arada olmadınız hiç. Olamazdınız da zaten, bu kadarına gücüm yetmezdi. Beraberliğimiz bugün başlayacak onunla. Bir şey daha merak ediyorsun biliyorum, evet o senden daha genç. Ama genç olmasının bu olayla bir ilgisi yok, bizim beraberliğimiz artık yıpranmıştı, zaten bir gün bitecekti. İnan bana böylesi daha iyi oldu.
Seninle bir daha karşılaşır mıyız bilemiyorum. Ama karşılaşmamak galiba en iyisi olacak. Her seferinde eski anılar canlanıp acı verecek çünkü biliyorum. Seninde yeni bir hayatın olacak, hayatında başka birileri olacak her ne kadar bana kızgın olsan da onlara haksızlık yapmanı, yarı yolda bırakmanı istemiyorum. En iyisi senin başka bir şehre gitmen olacak sanırım. Dilerim benimle olduğu kadar başkalarıyla da mutlu olursun.
Hoşçakal…”
Artık konuşulacak bir şey kalmamıştı. Genç adam unuttuğu özel bir eşyası kaldı mı diye son bir defa etrafı kolaçan etti, hafifçe çalan teybi kapattı, ellerini son defa direksiyonun ve ön konsolun üzerinde gezdirdi. Bir zamanlar sevgilisini taşımış olan sağ ön koltuğa hafifçe bir öpücük kondurup arabadan çıktı. Kapıları kilitleyip anahtarı oto galeri sahibine teslim ederek yeni arabasına doğru yürümeye başladı…

(Efendim bugün itibariyle 3 senelik arabamdan ayrılıp, yazıdaki gibi daha yeni ve daha genç bir arabayla birlikteliğe başlamış bulunuyorum. Yani bu hüzün ve bu ayrılık hikayesi gerçektir.)

Devamını Oku … »

Dirhem dirhem parçalanıyorum bende seninle
Bu ani gidişine
Oysa ne çok hayallerimiz vardı
Sen ölmeden önce

Sen gittin gideli ne zor ayaktayım şimdi
Ne kadar zaman geçmiş fark etmedim bile
Öyle canım yanıyor ki sensiz deniz gözlüm
Sendin her şeyim, seni hala unutmadım

Misafir Yazar : Serkan AKGÜL

Devamını Oku … »

Gözlerindeki mutlulukları sadece iki dakika hissedebilmek için ölmeyi göze alır mıydın? İşte ey sevgili seni bu kadar içten seviyorum…
Karanlık gecelerin puslu sabahlara merhaba dediği, sahte gülüşlerin ilkbaharda hasret çiçekleri açtığı , ayrılıkların cirit attığı zamanlarda buldum seni. Uğrunda her şeyi kaybetmeye değecek kadar değerli birisin sen..
Gözlerinde kilitliyim ben, sen ise yüreğime mühürlenmiş ask şiirlerinin en mutlu satırlarısın. En yalnız zamanlarımda sana acıyorum, gönlümün senden önce gizli kalmıs kapılarını ve ayışıgını senin gözlerinde görüyorum ve de hep gözlerinle parlıyor gözbebeklerim..
Sevgimi ve de hasretimi senden bana kalan bu öksüz kentin yalnız sokaklarına bırakıyorum. Ayrılık çeken yüreğimi çorak toprağa veriyorum. Ve sana olan özlemlerimi umutsuz yarınlarıma sevda tohumu olsun diye ekiyorum .Belki bir gün kalbime dönersin diye…
Boş şişeyle bardakta titremekte mum alevi, oda soğuk ve de karanlık. Dışarıda kır çiçeklerinin üzerlerine hasret yağmurlarının hüzünlü damlacıkları düşmekte.. Yine sabahlar olacak yorgun gecelerden sonra, ama sen yine gelmeyeceksin
Sonbaharda esen rüzgarla bir sağa bir sola savrulan kuru yaprak tanesi , o hala düşeceğini bilse belki de ilkbaharda acımasızca esen rüzgara meydan okumazdı. Ben sonbaharın gelmesini bilsem de azraili ve de ölümü karsıma alsam da seni sevmekten vazgeçmeyecegim (ELİF)

Misafir Yazar : Gürsoy ÇELİK

Devamını Oku … »

Ne zaman bir rüzgar esse
Gideceğin gelir aklıma..
Hüzün kaplar dört bir yanımı..
Sanki yapraklar tek tek,

Düşecekmiş gibi gelir dallarından.
Sen yinede aldırma rüzgara,
En azından geçene dek.
Mevsimdendir de ,
Hatta görmezlikten gel,
Sonra sadece sarıl boynuma
Hiç soru sormadan sarıl

Rüzgarlar habercisidir ayrılığın…

Engin KARACA

Devamını Oku … »

            Gün geçtikçe daha çok seversiniz. Sevgiden çok bağdır aranızdaki artık. Kopamam sanırsınız. Size göre sizi ayıracak şey ancak ölüm olabilir.

            Fakat gün gelir daha derinden gelir çatırtıların sesi. Daha şiddetli kavgalar başlar ve her seferinde tâ derinden yaralandığınızı hissedersiniz. Ayrılık karanlık bir şafaktır ve siz onu her an korku ile bekler olusunuz.

            Ve bir sabah onsuz açarsınız gözlerinizi yeni güne. Yeni gün bir umut taşımaz artık size, mutluluk getirmez olmuştur. Çünkü hayata anlam katan gitmiştir. Siz bedeninizi ve ruhunuzu bomboş ve yalnız hissedersiniz. O artık sadece kalbinizdedir.

            Avuntular başlar sonrası. Olması gerekenin bu olduğuna inanmalıdır artık. İmkansızlıklar sevgiler için yoktur ; fakat size mutluluğu getiren sevgi olsa da onu sizden çalan anlaşmazlıklardır.

            Yeminler edilir sonrasında ondan başkası asla olmaz diye. O yüreğin tek sahibidir ve onun yeri korunacaktır.

            Ve buruk bir anınızda bir şarkı çalınır kulağınıza. Ne desem, seni geriye getirmez.

            Seneler sonra dönmeyen için ne desek boştur.

            Sen söylemişsindir her şeyi, tüm sevgini haykırmışsındır yüzüne. Gelmiyorsa vefasız O’dur.

 

SENSİZ ŞAFAKLARI BEKLEMEKTEN YORULMASAYDI BU BEDEN

ÜMİTSİZLİK GÜNDEN GÜNE BÜTÜNÜ İLE RUHUMU SARMASAYDI

BAŞKA SEVDALARDA OLDUĞUNU DUYMASAYDIM

HER ŞEYİ GEÇTİM, BAŞKA GÖZLERDE AŞKI BULDUN SANMASAYDIN

SANIRIM DAHA BİR ÖMÜR BEKLEYEBİLİRDİM SENİ

Devamını Oku … »

Kocası karısının intiharına anlam veremiyordu. En mutlu oldukları zaman nedendi bu? Karısının bir günlüğü vardı. Ara sıra yazardı. Başucundaki komodinde dururdu. Bugüne kadar hiç okumamıştı. Ama beyninde dönüp duran sorunun cevabı ondaydı biliyordu. Her ne kadar ‘okumayacağım’ diye karısına söz vermiş olsa da sözünü tutamadı. İlk sayfada düğün günleri yazıyordu. Kendini ’kraliçe ’gibi hissediyormuş karısı, hatırladı gerçektende öyleydi, her şey bembeyazdı ve muhteşem bir düğündü. Aslında bu tam bir günlük değildi, karısı çoğunlukla kendi duygularını ve eşine olan aşkını anlatmıştı, her günde yazmamıştı. Evliliklerinin 3.yılına denk gelen dönemde yazılar kesilmişti ve işte en son yazı, intihar günü yazılmıştı… ”dayanamayıp bu günlüğü okuyacağını biliyordum sevgilim. Haklısın, bunu neden yaptığımı merak ediyorsun dimi bitanem? bu kadar mutluyken neden canına kıyar insan? peki ben gerçekten mutlu muydum aşkım? ben seni kocaman bir yürekle sevdim, gözlerim değil yüreğimdi seni gören. duruşunu, uyumanı, gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını. Çocukluğunu, kaprislerini, oyunlarını, sitemlerini sevdim. Suskunluğunu da sevdim sesini de. Seni severken yorulmadım çünkü sen yaşam kaynağımdın, eksik kalan neyim varsa seninle tamamladım, seninde beni böyle sevdiğini sandım. Beni sevmediğini öğrenince yıkıldım. itiraz etme sakın! SEVSEN ALDATIR MIYDIN BENİ?’
İşte böyle. Her şeyi biliyordu kadın, pamuklara sardığı, gözünden kıskandığı onu aldatıyordu ve bu ihaneti kadının aşkı çıkarmıştı ortaya! sadece sesindeki bir titreme ele vermişti adamı!. Takibe başlamıştı, kaçıncı günüydü takibin bilmiyordu ama yakalamıştı adamı. ‘ Binadan yanında o kadınla çıkmıştın, taksiden inerken elini tutuyordun, gülüşüyordunuz, midem bulandı. Beni getiren taksiye geri bindim eve geldim, ne yapacağımı bilmiyordum. Önce valimizi toplayıp gitmek istedim yapamadım sonra seni arayıp her şeyi söylemek istedim onu da yapamadım, sonra ölmek istedim. Evet, en kolayı buydu! ama ya gerçek bu değilse! ya bana ihanet etmiyorsan? aslında gerçek gün gibi ortadaydı ama görmek istemiyordum! hemen işyerindeki ortak bir arkadaşımızı aradım, kızı tarif ettim adını söyleyiverdi, sonra da kızla konuştu. Kız her şeyi anlatmıştı, sevişmelerinizi bile… Artık bir karar alma zamanı gelmişti, bende seni aldatacaktım, ama bir erkekle yapamazdım midem almazdı bunu! o halde geriye tek bir seçenek kalıyordu; ölüm!’ ‘Biz evlenirken bir söz vermiştik hatırlıyor musun? kimse ölmeyecekti, ölen sözünü yerine getirmemiş sayılacaktı, diğerini aldatmış sayılacaktı. Bana başka çare bırakmamıştın sevgilim. İhanetimin adı ‘ölüm’ olacaktı…’ ‘Şimdi sıra seni yeniden bana aşık etmeye gelmişti. Başardım bunu, yıllarca bunun için uğraştım, dünyanın en tutkulu kadını oldum, her şeyi mükemmel yapmaya çalıştım. Seni hayran bıraktım kendime, bağlandın, bensiz yapamaz oldun. İçimdeki büyük acıyla yaptım bunları, çok kez vazgeçmek, gitmek istedim ama intikam hırsı durdurdu. Seni hem seviyor hem de nefret ediyordum. Tam 4,5 yıl bu anı bekleyerek yaşadım. Son evlilik yıldönümümüzü hatırlıyorsun değil mi? bana aldığın hediyenin kutusundan çıkan yazıda şunlar yazılıydı; ’her şeyin bir anlamı var hayatta ama seninle her şey daha anlamlı, hayatın kendisi mesela… Sen olmasan ben bu kadar bağlı olur muyum hayata? bu kadar keyif alır mıyım yaşamaktan? sen olmasan gülebilir miyim ağız dolusu? umutla bakabilir miyim yarınlara? zaman geçmesin diye, seninle bir kaç saniye daha fazla olayım diye dualar eder miyim? bak mevsim değişiyor, bahar yüzünü gösteriyor. bütün o tomurcukların, yemyeşil yaprakların gözüme bu kadar güzel görünmesinin sebebi de sensin. Mutluluğun tamamını sorsalar bana senin adını veririm. Sen olmasan yaşadığım her şey eksik. Bu yüzden sensiz bir mutluluk olamaz benim için. Ya aşk? sen aşksın aşkta sen! seni her gün biraz daha fazla seviyorum.’ Sen ki birkaç kelimeyi bir araya getirip yazamazdın, sana bunları yazdırabildiğime göre artık zamanı gelmişti ihanetimin. Ölümü koynuma alıp uzaklaşmanın, seni tek başına, ihanet acısıyla bırakmanın. Sevgilim çok acımasız olduğumu düşünüyorsun değil mi? Sen de bana acımadın, bir kaçamak uğruna beni, umutlarımı, hayallerimi, inandığım tüm değerlerimi yıktın! Yine de severek ayrılıyorum senden bunu bil. Hoşçakal…’
 Ve işte yine gözyaşlarım… Çok etkilendiğim, gerçek hayatta gördüğüm ve başıma geldiği için sizinle paylaşmak istedim bunu. Ama eminim ki bu yazıda her birimizden bir parça var. İhanet aynı anlamda olmasa da! Allah’ımdan ona rahmet diliyorum..!

Devamını Oku … »

 Beni mutlu etmeye yetmiyor mutluluğumu sağlayacak hiç bir şey, çünkü senin hayalinle dolu şu gönlüm, zaten hat safhada mutlu. Ne görüyor, ne duyuyorum başka bir şeyleri, sadece sen. Sadece seni görüyor ve seni duyuyorum her saniyemde.
    

      Belki sen bu mektubu okumayacaksın, bekli de okuduğunda bile sana yazıldığını bilmeyeceksin. Bu mektubum sanadır oysa, sen bilmeyecek olsan da. Evet sana dokunamıyor, seni öpemiyor ve saçlarını okşayamıyorum belki, belki seni sevdiğim fısıldamaları kulağında yankılanmıyor ve belki gözlerim gözlerine bakarak seni çok özlediğimi haykırmıyor düşlerinde. Ama benim düşlerimden hiç çıkmıyor lalelerdeki masumluğu, papatyalardaki aydınlığı ve güllerdeki güzelliği kıskandıran siman. Sensizlik bir sarmaşık gibi sarmış yıldızlarla gök yüzünü paylaşamayan yüreğimi.
Biliyorum buna ilaç değil seni düşlerimde yaşatmak. Ama ben bıkmadan olmayan seni taşıyorum kalbimin en temiz ve gizli köşesinde. Ve şunu diyorum her seni düşündüğümde.
    

     “Kurak topraklardaki çiçeklerin, yağmuru sevmesi seni sevmek ve seni sevmek her yağmur yağdığında hüzünlenip gülümsemek…

     Bu mektup temiz duygularla bezenmiş ve satırlara işlenmiş olup, olmayan sevgiliye adanmıştır…

Devamını Oku … »

Ya biterse? Ya yok olursa bu güzellik?; endişesi..
Tabii ki bitecek. Yaşadığımız mutluluklar, hüzünler hep bitmedi mi?
Hep yerine başka başka hüzünlere, mutluluklara bırakmadı mi?
Gene ayni korkular, ayni endişeler…
Peki sahip olduğumuz güzellik için yitirme korkusuyla ağlamak niye? Kime? Ne için ? Biliyor musunuz? Dökülen göz yaşları sadece kendimiz için..
O değere sahipken de, yitirdiğimizde de..
Çünkü bizi asil korkutan YALNIZLIK.. 
ELLERIMI HER UZATISIMDA BOSLUKTA KALIYOR, HER GUN KURDUGUM DUSLER HEP BOSA CIKIYOR, NE OLDUGUNU BILMIYORUM AMA, BIRILERI DUSLERIMDE HICKIRARAK AGLIYOR…