Yazi-Yorum Nokta Net

Devamını Oku … »

Direniyorum belirsiz adımların izlerinde…
Yüreğimde yetişmiyor artık kızıl > kara gelincikler
Yok ettim yok/luğunda…

Senden nefret ediyorum dahi diyemiyorum…
Çünkü > seni o kadar sevmiyorum…

Yaralayan yaşanmışlıkların ardından…
____Acımıyorum kendime…
Umut hançerini çıkardım yüreğimden…

_____Sakın gelme > sakın

Düşlerimde büyütmüyorum…
Hayallerimde yaşatmıyorum artık seni…
Gözyaşlarım akmıyor anlamsız yokluğuna…
Adını dahi koyamadığım sana…

_____Git ./ Sakın gelme
İnandır beni yazdıklarıma_________

05.10.08.BeyzA

Devamını Oku … »

     Bazen kara bulutlar dolaşır üzerimizde, umutların bittiğini sandığımız anlarda anlamsız karamsarlıklar kaplar yüreğinizi, neden olduğunu bilmezsiniz, ya da nedeni aşikârdır. Belli veya belirsiz bir sebebi vardır hüznünüzün, ama etkisi aynıdır somurtmaya başlarsınız. Hiçbir şey açmaz sizi, çareler üretmeye koyulursunuz, ” Sinemaya mı gitmeli, ya da sahilde mi dolaşmalı, yok yok akşama fasıllı bir yemek yemeliyim, aa tek başıma da olmaz ki der içinizdeki aradığınız duygu! Tiyatroya mı gitsem acaba; yok, olmuyor, yalnız çekilmiyor hiçbir şey, ama canım kimseyle de konuşmak istemiyor”. Bu tarz monologlardan sonra ne yapsanız kabullendiremezsiniz kendinize. Sonra kararsız kalırsınız tek başınıza. Aniden, sevinçle bezenmiş bir heyecan kaplar yüreğinizi ‘o’nu hatırlamışsınızdır çünkü ‘onu’ arasam, ya çok iyi olur, muhakkak gelir diyerek heyecanınızı mutluluk belirtileriyle dışa yansıtırsınız, ‘o’ kederinizi dinleyen, hüznünüze ortak olan, gülümsemesiyle sizi mutlu eden, sadece var olduğun için olsa dahi şükredersiniz, iyiki var allahım diye dualar edersiniz. Gecenin bir vaktinde de olsa çekinmeden arayabildiğiniz nadidelerinizdendir çünkü.

     Çevrenizde böyleleri varsa kendinizi şanslı hissetmelisiniz ve ayrıcalıklı. Dostluklar, arkadaşlıklar ve bütün iyi ilişkiler önemlidir bu yüzden. Kolayca elde edilebilecek kazanımlar değildir. İşte bu yüzden çok kıymetlidirler. Değerleri iyi bilinmeli kaybedilmemeli, yoksa bile sahip olmak için çaba sarf edilmeli.

     Düşünsenize! Güzelliklerin bittiği bir zamanda, size yakın olan, yüreğinizin bir yanını verdiğiniz ismini söylerken bile mutluluğunuzu gülümsemenizi saklayamadığınız ve hatırladığınızda onunla yaşadığınız anları hayal ettiğiniz, dürüst ve samimi olduğu için hatıralarıyla düşündüğünüz, yokluğunda, varlığınızı anlamsız saydığınız biri gelir aklınıza. Hadi canım sende! Artık kimseye güvenilmez bu zamanda boşa söylenmemiştir. Çünkü bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar azdır vefakâr dostların sayısı. Vefa artık bir semt adı dediklerinde, göğsünüzü kabartarak atılsanız ve varlığından onur duyduğunuz gönüldeşinizin, dostunuzun olduğunu söyleseniz, hatta sayesinde onun gibi temiz yürekli insanlarla tanıştığınızı ve gönül insanlarının hiç bitmeyeceğinden emin olduğunuzu bütün coşkunuzla söyleseniz hoş olmaz mı sizce.

     Hadi şimdi bir düşünün, etrafınıza bakın sahi çevrenizde bir elin parmaklarını geçecek kadar dostunuz yok mu? Vardır! Artık size düşen kıymet bilmektir, değer vermektir, onu veya onları kaybetmemek için elinizden geleni yapmaktır. Yoksa bile en kısa zamanda edinin. Gülüşünüzü ve gözyaşlarınızı paylaştığınız biri ya da birileri olsun etrafınızda. Hayat ”paylaşmakla” güzeldir. ”paylaşıldıkça artan tek şey sevgidir”

     Ne dersiniz. 

     Dostunuz ya da dostlarınız olsa, sevseniz onları, yalnız kalmasanız hiç. Sevginiz artsa hep, sonra sevgi yine sevgi yine sevgi olsa. Daha ne olsun, paylaşmaya değmez mi?

Devamını Oku … »

Onlar da yediler içtiler kendilerine afiyet olsun dediler. Kaçtılar kör
hayatlarından. Yaşanmışlıkları da yoktu ya zaten. Anlamadılar o yüzden
neler yaşamıştır insanoğlu…
Yazdılar, çizdiler, hesap ettiler ama yanıldılar. Kimsesiz kalmazlardı
çünkü ciğeri para etmeyenlerin olmayan gururları çok para edip, her zaman
hazırdı satışa çıkmaya.
Bizde hiç soramadık neler olduğunu. Kendimize güvenemedik, hayata sarıldık
o da acımasızca savurdu, ayaklar altında ezdi.
Şimdi günün en karanlık saati hangisi ben merak ediyorum. Yüzümüzü
görebildikleri zaman dilimi mi göremedikleri mi?
Işıkların kapatılmış bulunduğu sahnede gerçek hayattakinden daha
gerçek roller üstlendim. Yeni maskeler takıp maskelerden kurtulduğumu
sandım. Sonra oyun bitti. Alkışlayan olmadı inanmadılar.
Bende bıraktım sonra oyun oynamayı. Sokağa çıktım.
Şimdi bugün ölümün pençesinde yalnızlığıma inat kalbimi doğduğum
ilk günkü gibi temiz hissedebiliyorum. Yalanlara ortak olmadım, ihanet
etmedim…
İyi ki doğdun,ölürken yaşadığını anlamak faydasız…

Misafir Yazar : Rüya OLGUN

Devamını Oku … »

Gecenin serinliği hafif bir çiseyle beraber vurdu yüzüne. Bahçede kimse yoktu, bahçe kapısından dışarı kafasını uzattı, sokak boş olduğu gibi evlerden hiçbirinin ışığı da yanmıyordu. Hiç kimsenin duymamış olması çok garipti, Sokağın sonunda bir karartı gördüğü an çığlığı tekrar duydu ” selim kurtar beni, imdaaat”. Bütün gücüyle o tarafa doğru koşmaya başladı, her çığlık biraz daha uzaktan geliyordu. Sesin sahibini göremiyor sadece sesin geldiği yöne doğru koşuyordu. Bu şekilde bir kaç sokak geçti, nefes nefese kalmıştı artık. Karnına bir sancı saplanınca durmak zorunda kaldı.
“neden sanki polisi aramadım ki?” diye kendine kızdı, çevrede ne bir insan ne de bir hayvan vardı, yardım edebilecek birilerini görürüm umuduyla etrafına bakınırken bulunduğu yeri hiç tanımadığını fark etti. “neredeyim ben?” dedi kendi kendisine “o kadar uzağa koşmuş olamam” Doğduğundan beri tanıdığı yerlere hiç benzemiyordu buralar. Gereğinden fazla sessizlik olduğunu farketti, etrafta çıt çıkmıyordu, normalde duyulması gereken gece seslerinin hiç biri yoktu. İçinde bir ürperti dolaştı, “heey kimse yok mu?” diye bağırdı, sessizlik elle tutulacak kadar yoğundu adeta. Ürperti yavaş yavaş korkuya dönüşmeye başlamıştı şimdi. “Ne diye geldim buralara sanki” diye söylenip geri dönmeye karar verdiği anda karanlıklar içinden bir genç kız fırlayıp çığlık çığlığa koşarak kaçmaya başladı.
“heey dur kaçma sana yardıma geldim ben” diye seslendi arkasından, ama kızın durmaya hiç niyeti yoktu. Bir yandan koşuyor bir yandan ” bırak peşimi, ben sana bir şey yapmadım” diye bağırıyordu. Kızın peşinden koşmaya başladı, kız şimdi daha şiddetle çığlık atıyor deli gibi koşuyordu. Gitgide yaklaşmaya başlamıştı, arada on metre kadar bir mesafe kalmıştı ki birden kızın ayakları yerden kesilip havalandı. Kızın önünde yüzünü göremediği siyahlar giyinmiş biri vardı ve onu tek eliyle boğazından tutup havaya kaldırmış boğuyordu.
İki üç metre kala durdu, aslında korkak biri değildi, aksine gözüpek bir genç olarak tanınmıştı ama daha önde duymadığı değişik bir dehşet duygusuyla olduğu yerde titriyor, bir adım ileri gidemiyordu. Kızcağız boğuk sesler çıkararak kıvranıyor adamın yerden kestiği ayakları havayı dövüyordu. “ne yapıyorsun? Deli misin? Bırak kızı öldüreceksin” diye bağırdı. “bunu ona ben yapmıyorum, sen yapıyorsun” dedi yüzünü göremediği adam. Ses çok fazla tanıdık gelmişti. Olduğu yerde zangır zangır titremeye başlamıştı şimdi. “lütfen bırak onu” dedi ağlamaklı bir sesle. “dedim ya bunu sen yapıyorsun” dedi adam.
Birden sesi tanıdı, bu kendi sesiydi. Korkudan ağzı kurudu, midesine kramplar girmeye başladı “kimsin sen” diye bağırdı gırtlağını yırtarcasına. Adam artık ölmüş olan kızı boş bir çuval gibi yere bıraktı, o anda adamın yüzünü gördü, bu kendisiydi. Buz gibi bir gülümseyişle bakıyor, bu gülümseme insanın kanını donduruyordu. Adamın adım attığını görmemişti ama şimdi yüzyüzeydiler, karşısında duran herşeyiyle kendi yüzüydü, sadece bakışlarındaki derin boşluk arka taraflarda bir yerde şeytani bir korkunun varlığını hissettiriyordu. Geri dönüp bacaklarının bütün gücüyle deli gibi koşmaya başladı. Spor ayakkabısının teki ayağından fırlamıştı. Bir ayağı çıplak olarak nereye gittiğini bilmeden kaçmaya devam etti. Uzun süre arkasına bakmadan koştu. Artık nefesi kesilmişti, bir köşe başında durdu. İki büklüm olmuş, patlamak üzere olan ciğerlerine hava çekmeye çalışıyor, şiddetle ağrıyan midesine elini bastırıyordu. Kulağının dibinde o sesi yeniden duydu “Kendinden kaçabileceğini mi sanıyorsun Selim” Korku şimdi bir ateş olmuş kan yerine damarlarında akmaya başlamıştı, dehşet ve yorgunluk artık taşımayacağı hale gelmişti ki dayanamayıp bayıldı.

Gözüne vuran güneş ışığıyla uyandı. Aynı anda odasının kapısı açılıp annesi içeri girdi, kınayan bakışlarla bakıp “haydi koca uykucu, öğlen oldu kalk artık” dedi. Şaşkın gözlerle etrafına bakındı, annesi perdeleri açıyor, odasının aralık duran kapısından içeri radyoda çalan hareketli bir türkü doluyordu. Nerede olduğunu anladığı anda içine dolan huzur ve mutluluk duygusuyla derin bir oh çekti ” Çok şükür Allah’ım sadece kabus görmüşüm” dedi. “Hadi hadi bırak şimdi rüyayı masalı da git yüzünü yıka. Ben de yatağını toplayayım” diyen annesine gülümseyerek kalkıp banyoya girdi. Yüzünü yıkadı, aynada kendisine bakarken içeriden annesinin bağırmasını duydu “Selim, bu yatağın hali nedir böyle? Çamur içinde kalmış” panikle kafasını indirip ayaklarına baktığında bir ayağının çamur içinde olduğunu gördü. Aynı anda yerel radyo normal yayınını kesip bir son dakika haberi vermeye başladı ” İlçemiz C….. mahallesinde kimliği belirsiz bir genç kız boğularak öldürülmüş halde bulundu sayın dinleyiciler. Polis olay yerinde bulunan bir tek spor ayakkabıdan ve parmak izlerinden katili araştırıyor”
Aynı anda kapı şiddetle, yıkılırcasına çalmaya başladı “açın kapıyı polis”…

Devamını Oku … »

kimsin nesin…..

yağmur sonrası güneş….her damla veda ediyor gülümseyerek güneşe……ben beni arıyorum……….

sen nasıl bir güzelliksin böyle…..nasıl bir renksin sen güneş……yaşıyorum….yaşıyorum……

hep böyle kalmaz biliyorum…beni terkederken yerini bırakıyorsun başka bir güzelliğe…..hava kararırken yavaş yavaş…ben bambaşka oluyorum…..

akşamın karanlığı geceye doğru bırakıyor kendini….ay daha bir güzel görünüyor…..dolunay var bu gece…..nasıl bir güzelliksin sen…..nasıl bir ihtişam var sende….uçuyorum….uçuyorum….
cenneti yaşıyorum…..

zararlı hiçbir ziyaretçi istemiyorum yanımda….
istemiyorum….istemiyorum………

şimdi gözlerden uzak bir yaşam yaşıyorum….

bu gece yalnız olmak istiyorum….

bilinmeyen gerçeğimdeyim….ben ait olduğum yerdeyim……

BeyzA….

Devamını Oku … »

Dalına ben gelsem de
Yüzüne ben gülsem de
Yoluna ben ölsem de
Bir haber salamadım.

Ne gönlüm hoş burada
Ne can sarhoş burada
Sevgili olmayınca
Yaşanan boş burada.
            ALİ KAYBAL

Devamını Oku … »

kayıpların kentindeyim ….

yorgun… ruhum…

benliğim…

bedenim ….

dolunay ben…

ben…

dolunay oluyorum

bu gece ….

…ben…/

aydınlık dolunayın çehresinde ….

sessizliğin kıyılarında geziniyorum ….

beyza…17.06.2008

Devamını Oku … »

     En sevdiğim aşk şarkılarında, seni hatırlayıp mahzunlaştığım zamanlarda çok geçmeden yakında geleceğini, benim yanımda olacağını biliyordum; ve bunu bildiğim için en mahzun anımın yerini kahkahalarım alıyordu…

     Senin de beni sevdiğini, her şarkıda beni andığını, karanlık gecelerde yalnız beni düşündüğünü biliyordum.

     Seni umutsuzlukların karanlığı ile beklerken yüreğim haykırıyordu’’ hayır o gelecek kendini kandırma, GELECEĞİNİ BİLİYORUM’’ diye.

     Ben senin en karanlık anımda benim yanımda olacağını biliyordum. Tüm umutların bittiği yarınların tükendiği zamanlarda yanımda tek senin olacağını biliyordum…

     Geleceğini bilmek bir umut, bir avuntu ya da bir gerçek belki de benim için; ama SEVDAMIN BÜYÜKLÜĞÜNÜN SENİ BANA GETİRECEĞİNİ, BİR GÜN GELECEĞİNİ BİLİYORUM…                                                                                                                       

Gittiğin gece yağmur vardı, ben ağladım;
Yağmur sakladı gözlerimdeki yaşı.

Gittiğin gece yağmur vardı, ben ağladım;
Yağmur oldu gözyaşımın yoldaşı.

Gittiğin gece yağmur vardı, ben ağladım;
Yağmur oldu sensizliğin ilk başı.

Gittiğin gece yağmur vardı, ben ağladım;
yağmur ıslattı çekip gittiğin yolları.

Gittiğin gece yağmur vardı, ben ağladım;
Yağmur yıkadı yüreğimden damlayan kanı

Sen gittin, yağmur vardı, ben ağladım
İşte bu yüzdendir gözlerimin, her yağmurda seni hatırlayışı…
                                                    31 Ocak 2007 saat 03:30

Bu şiiri geçen sene yazmış ve bir sitede yayınlamıştım. Geçenlerde nette gezerken tesadüfen buldum, hiç dururmuyum hemen alıp biraz eklemeler, değişiklikler yapıp burada yayınladım Her ne kadar acemi işi de olsa sizinle paylaşmak istedim. Affınıza sığınıyorum efendim…