Yazi-Yorum Nokta Net

Devamını Oku … »

  Af dileme benden, seni affedemem baba. Keşke gözlerini değil de, beni bıraksaydın bende. Firar etmeseydim, kaçmasaydım bedenimden. Kendimden başka ben yoktu yanımda. Sorsaydın karanlığa, söylerdi. Yıldızım ağlıyordu.
  Yılar yılı sana benzettiler baba. Gülsem, babası gibi gülüyor dediler. Yolda birileri görse, sende babanı görüyoruz dediler. Ağlasam, tıpkı baban gibi ağlıyorsun demediler. Sen hiç ağlamadın ki baba.
  Öylesine sevmiştim ki seni baba, öylesine karışmışınki tenime. Güneş yanığı gibi işlemiştin derime.
  Seni seviyorum kelimesini unuttum senden sonra, Gündüzleri yok saydım, geceleri katladım. Değil gözlerini, kirpiklerini saplasan yüreğime, Seni affedemem baba. Bana ellerini uzatma, ben gecelerce uzandım. Bu gece vuracağım o yıldıza.
  Dualar etmiştim gitme diye. İsyanlar ettim gidişine. Tespih gibi dolanmıştın hecelerime.
  Ellerim hala üşüyor baba. İnanmazsan tut bak. Hayır, sakın dokunma! O zaman dayanamam. Kaç kez niyetlendim, içimdeki çocuğu yok etmeye, kaç kez karar verdim, gözlerimdeki gözlerini yok etmeye.
  Sen umutsuzluk nedir bilimisin baba? Hakkım yoktu yaramazlık yapmaya, hakkım yoktu kavga edip cam kırmaya. Benim şikâyet edilecek, kulağımı çekecek babam olmadı. Hakkım yoktu´´babam´´ sözcüğünü kullanmaya. Seni affetmeye de hakkım hakkım yok baba.
  İçimdeki çocuk hiç büyümedi baba. Uzaklarda bırakılan kedinin yıldız sayıp dönüşü gibi yılları saydım, bana ihtiyacın olduğu gün hesap sormaya.
  Seni özlediğim günler, seni beklediğim geceler neredeydin baba? Yıllarca küçücük omuzlarımda taşıdım tabutunu. İşte şimdi ayağının dibine koyuyorum baba. Artık taşıyamayacağım, al geri. İster çık içinden, ister mahşere kadar kal.
  Şunu unutma baba!
  Her babalar gününde kendimden saklandım. Hiç bir zaman, hiç kimseye babam öldü diye ağlamadım.
  Giderken kapıyı kapatma baba. SEN GİT GÖLGEN KALSIN duvarlarda. Gözlerin bende zaten, bakışırız aynalarda.
  Her şeye rağmen, seni affedemem baba…

Devamını Oku … »

Aynı vakit, ayrılık için çalıyor kapımı. Uzaklara gidiyorum nereye olduğunu bilmeden. Tanımadığım bir kapıyı çalıyorum ilk önce. Buyur ediyor içeri, bir soluk izin isteyip içeri giriyorum.

Ardımda bıraktıklarım canlanıyor birbir aklımda. Gözlerime doluşup, yaş olup akıyorlar ve yanaklarımdan süzülüyorlar hatıralarım. Birden ufak sızıdır hissettiğim. Kalbim esir almaktadır ruhumu. Şu şarkıyı mırıldar ruhum ve eşlik etmektedir etrafıma baktığımda gördüklerim.

“Son gün geldim kapınıza

Alır mısın beni içeri?

Buyur edip bir soluk izin ver

Birazdan dönerim geri

Yolum uzak diyardadır

Evim sonsuz mekandadır

Yarim sevdama iyi bak

Gönlüm senin yanındadır

Sende bir gün özler isen

Olur ya göreyim dersen

Gelir alırım seni de yanıma

Gideriz sevgi diyarına

Orada yaşayıp yüzyıllarca

Döneriz belki şu dünyaya”(bkz.1)

O zaman farkına vardım gönlümün geride kaldığının. Sevdama iyi bakmasını istiyordum yarimden. “Eğer” diyordu yüreğim bana isyan ederek. “Eğer görmek istersen senide alırım yanıma” cümlesi aklımı çelerken büyük bir savaşın içinde hissettim o an kendimi.

Farklı bir diyara göçetmişti bedenim. Bundandır ” Orada yaşayıp yüzyıllarca ” demesi şarkının anlamaya başladım. Yap-boz`un parçalarını birleştiriyorum yavaş yavaş. Fotoğraf gözümde canlanmaya başladı.

Derken bir sesle irkildim hafiften. Misafir olduğum ama tanımadığım sesti bu. Uyandırdı beni uykumdan göremeden yap-boz un sonunu.

[(bkz.1 = Gülay - Ölüm Türküsü) Alıntıdır]

Devamını Oku … »

Hiçbir şey almadan / Bir şey vermeden
Yol ayrılmış / görmeden gidiyorum…

Gözünü yerden kaldırmadan yürümeli şimdi, kimseyle göz göze gelipte fırsat vermemeli o suale “nereye?”.
Yol ayrılsa da dümdüz gitmeli, görmeden özlemeli gideceğin yerleri, neresi diye düşünmemeli,
Sadece yüzünü dönüp uzak ufuklara, sislerin ardını merak etmeli,
En iyisi borçlu çıkmadan hayata, hiçbir şey almadan, bir şey vermeden alıp başını gitmeli…

Ne küslük var ne pişmanlık kalbimde / Yürüyorum sanki senin yanında
Sesin uzaklaşır her bir Adımda / Ayak izim kalmadan gidiyorum…

Soluksuz bir geceye dalmalı şimdi, sensizliğe alışmaktan daha karanlık bir geceye,
Öyle ki sesin uzaklaşmalı adım adım, sen hala içimde haykırsan da tüm gücünle,
Yürümeli henüz kalbimde ne küslük ne pişmanlık olmamışken,
En iyisi ayak izim kalmadan ve geride hayat izim kalmadan alıp başını gitmeli…

Geldiğinde kalbimde kırılmadı / Gönül kuşu şarkıdan yorulmadı
Bana kimse sen gibi sarılmadı / Işığımız sönmeden gidiyorum…

Şarkıların en yürekten söylendiği diyarlara gitmeli şimdi, yorulmadan, zamana esir olmadan gitmeli,
En uzak, en karanlık ve en ıssız yerleri aramalı, ta en uca varmalı da oradan daha ötesi olmamalı,
Sevdaların baştan çıkarıcı olmadığı yerler olmalı ki bir daha kimse bana sen gibi sarılmamalı,
En iyisi ışığımız sönmeden, aşk geri dönmeden, alıp başını gitmeli…