Olmayan Sevgiliye Mektup
Â
Â
    Karanlık ruhumun aydınlık kaynağı bir tanecik sevgilim. Bu ağustos ayında bile sensizliğin verdiği soğukluk her yanımı sarmış ve ben üşümekteyim. Gece olup ta yatağıma uzandığımda seninle koyuyorum başımı yastığa ve seni yaşıyorum aslında benim bile olmadığım yatağımda. Sabahları seninle uyanıyor, seninle güne başlıyorum ve seninle devam ediyor alışılagelmişliklerim. Sen öyle sarmışsın ki yüreğimi başka bir sevinç sığdıramıyorum seninle dolu olan yüreğime. Beni mutlu etmeye yetmiyor mutluluğumu sağlayacak hiç bir şey, çünkü senin hayalinle dolu şu gönlüm, zaten hat safhada mutlu. Ne görüyor, ne duyuyorum başka bir şeyleri, sadece sen. Sadece seni görüyor ve seni duyuyorum her saniyemde.
   Â
     Belki sen bu mektubu okumayacaksın, bekli de okuduğunda bile sana yazıldığını bilmeyeceksin. Bu mektubum sanadır oysa, sen bilmeyecek olsan da. Evet sana dokunamıyor, seni öpemiyor ve saçlarını okşayamıyorum belki, belki seni sevdiğim fısıldamaları kulağında yankılanmıyor ve belki gözlerim gözlerine bakarak seni çok özlediğimi haykırmıyor düşlerinde. Ama benim düşlerimden hiç çıkmıyor lalelerdeki masumluğu, papatyalardaki aydınlığı ve güllerdeki güzelliği kıskandıran siman. Sensizlik bir sarmaşık gibi sarmış yıldızlarla gök yüzünü paylaşamayan yüreğimi.
Biliyorum buna ilaç değil seni düşlerimde yaşatmak. Ama ben bıkmadan olmayan seni taşıyorum kalbimin en temiz ve gizli köşesinde. Ve şunu diyorum her seni düşündüğümde.
   Â
    “Kurak topraklardaki çiçeklerin, yağmuru sevmesi seni sevmek ve seni sevmek her yağmur yağdığında hüzünlenip gülümsemek…
    Bu mektup temiz duygularla bezenmiş ve satırlara işlenmiş olup, olmayan sevgiliye adanmıştır…
Bu yazı bugün (4) defa, toplamda ise (3878) defa Okunmustur.
| Bu Yazıyı Okuyanlar Bunları da Okudu!.. |
Bu Yazıyı Paylaş
.jpg "foto (12).jpg")
.jpg "25_06_2008 (2).jpg")
Yazılara Abone Ol
Yorumlara Abone Ol
E-mail ile Abone ol
Yorum yapan SkayiU | 24 Mart 2008
Bir gülücük ey yar;
Saf, temiz, hüzünlü duygularınla beslenmiş bir gülücük.
Göremiyorum seni en yüksek noktalardan bakınıyorum.
Karanlıklarımı aydınlığınla kaybedecek bir gülücük.
Karşımdasın ama sana ulaşamıyorum.
En uzun mesafeleri yok edeceğin bir gülücük.
Varlığını hissediyorum ama yoksun yanımda.
Varolduğunu hissettirecek sıcak ve gerçek bir gülücük.
Emeğine yüreğine sağlık Empula
Yorum yapan Galeni | 25 Mart 2008
Olmayan sevgilim!..
Varken yok mu oldun sen? yoksa yokluÄŸun mu vardı her daim zaten çözemedim. Hayalgücümün ürünü, hüzünlerden beslenen, aslında varolmayan bir “var”lıksın.
“Kurak topraklardaki çiçeklerin, yaÄŸmuru sevmesi seni sevmek ve seni sevmek her yaÄŸmur yaÄŸdığında hüzünlenip gülümsemek” demiÅŸ EMPULA kendi olmayan sevgilisine. Bense yaÄŸmurlarla sulamaktansa olmayan umutları ve asla yeÅŸermeyecek tomurcuklarla örselemektense yüreÄŸimi, koparıp attım yüreÄŸimden seni…
Git!.. olmayan aynalarda kendi karanlığınla yüzleÅŸ ve bir daha asla geri dönme olmayan sevgili…
Yorum yapan EMPULA | 25 Mart 2008
Sevgili Galeni. Yorumun oldukça etkileyici. Fakat şuraya kendimce bir açıklık getirmek istiyorum.
“Bense yaÄŸmurlarla sulamaktansa olmayan umutları ve asla olmayacak tomurcuklarla örselemektense yüreÄŸimi, koparıp attım yüreÄŸimden seni…” DemiÅŸsin; YaÅŸadığım tecrübelerden farkına vardığım birÅŸey dir bu. Ä°nsan beyni komutları üreten ve komutların uygulamaya geçmesindeki faktördür. Sanırım beynin insanda hükmedemediÄŸi, insanın duygularıdır. Ben beynimden attıkça olmayan sevgiliyi, içimden atamıyorum ve bu sefer beynime duygularımdan bir komut gidiyor. Düşüncelerime yerleÅŸiyor olmayan sevgili.
Kendimce çıkarttığım sonuca göre;
Olmayan sevgili söküp atılmıyor. Sadece olmayanın yerini olan bir sevgili alıyor. Taaa ki olan sevgili olmayana dönene kadar…
Yorum yapan çiğdem | 25 Mart 2008
güzel bir mektup olmuş.tomurcuklanmayacağını bildiğiniz sevgileri sulamak ne yazık ki hiçbir zaman sizin elinizde olmuyor.dillerinde sevgiye dair onca sitem olan insanlar bile yüreklerinde kocaman bir umut besliyorlar ve bu umut umutsuzluklarını her gün biraz daha filizlendiriyor..
Yorum yapan Aysema | 30 Mart 2008
EFKARLANIRIM
Mektup alır , efkarlanırım ;
Rakı içer, efkarlanırım ;
Yola çıkar, efkarlanırım.
Ne olacak bunun sonu bilmem.
” Kazım’ım ” türküsünü söylerler
Ãœsküdar’da ;
Efkarlanırım.
Orhan Veli
Yorum yapan EMPULA | 30 Mart 2008
Efkarlı gecelere yumarım gözlerimi. Sabah kalktığımda efkar yanı başımda. Kurtulmak isterim, kaçarım. Ben nekadar hızlı kaçarsam kaçayım, köşeyi döndüğümde karşımdadır efkar. O an anlarım, efkar ne yanı başımda dır, nede karşımda. Efkar hep içimdedir. Hatta en mutlu anımda…
Yorum yapan sevimli | 8 Mayıs 2008
Bir zaman varken ,simdi olmayan sevgilim!
Seni cok özledim.Sen benim damarlarimda akan kan,vuran kalbim,her sabah uyandigimda yüzüme parlayan guneÅŸtin…
Şimdi kalbim vurmuyor,damarlarimda kan donmuş,kapkaranlik bir dunyadayim.Cünki sensizim.Neden yoksun yanimda?!
Yorum yapan ask gaptanı | 12 Mayıs 2008
sevmek güzeldır ama sevılmek bambaska…yasamasını bılenlere
Yorum yapan EMPULA | 14 Mayıs 2008
Sevgili aÅŸk gaptanı. Sevmek ve sevilmek yaÅŸanır ama bilinmez. Bilerek yapmak beyne dayalı dır. Severek yapılan gönle dayalı. Ä°kisi arasında fark olduÄŸunu düşünüyorum… Görüşlerede saygı duyuyorum…
Yorum yapan Tarık Mete | 14 Mayıs 2008
Gerçekten Çok Güzel Bi Mektup + Müzik’de.
1 An Kendimi Çok Kötü Hisettim Bunu Dinlerken Tesekkürler…!
Yorum yapan sensiz aşkı yaşadım | 24 Mayıs 2008
birini cok sevmiştim bütün ömrümü ona vermiştim o sevdiğimi bilmiyordu sessizdim yalnızdım gözlerine bakarken bir damla su içemezdim bir karşılık yoktu aşkımda inan ben sevdayı bilmezdim senden öğrendim yıllar geçmişti sen uzaklara gitmiştin busefer anlamıştım kalbimin neden hep yanındayken durduğunu çok seni sevmiştim yalnız sevilen değil özlenendin fakat yıllar değiştirirmiş insanı gerçek değim aşk acı veriyordu yllar sonra ansılama geldin yıllarca atan kalbim yine durmuştu fakat tek farkın varmış geçmişten birtek ismim kalmış aklında artık ellerini tutamıyordum ben ise hiç birşey unutmadım ben seni severken sen başkalarını seviyordun ama çarem yoktu haya tı açıklayacak tekşey benim için bu şarkıydı kalbimin feryadını şimdi iyi dinle bimezdim birdaha bir daha seveceğimi yine öğrettin bana sevmeyi yeniden doğdum senle öğrendim yürümeyi ne olur bırakma ellerimi yalnızlıktı sensizken tek yoldaşım gecelerse arkadaşım neredeydin bu günedek beni bulmadın oysa benseni hep aradım bimezdim bir daha birdaha seveceğimi yine öğrettin bana sevmeyi yeniden doğdum senle öğrendim yürümeyi ne olur bırakma ellrrimi hayatımın ve kalbimin özlemi birtanem.
(Yorumunuz, istediğiniz gibi bu başlık altına taşınmıştır. Edit: EMPULA)
Yorum yapan EMPULA | 25 Mayıs 2008
Aşk acımı dır?
Aşk acı değildir.
Aşk acıysa neden insanlara mutluluk getirir?
Aşk okadar tatlıdır ki bağlandınmı vaz geçemezsin. İşte budur. Bu vazgeçilmezliktir vazgeçildiğinde aşka acı ifadesini yakıştıran.
Aşk acı olsaydı, bu acıyı birkere yaşayan tekrar aşkı yaşayabilirmiydi?
Tadını bilmediğin birşeyi yediğinde beğenmediysen birdaha yermisin?
Çok sorulu bir yorum oldu soruların bir kısmına kendi cevaplarımı verdim ve cevap vermediğim sorular bıraktım. Bu sorulara cevap bulabiliyorsan aşkın acı mı, tatlı mı? olduğunu çözümlersi.
Yorum yapan Deniz | 28 Mayıs 2008
Aşkı yaşarken elbette acı değildir, sadece aşkı yaşarken yaşadıklarımız ya da imkansızlıklar ,kavuşamamazlıklardır belkide onu acı hissetmemize neden olan.Ama her ne olursa olsun ya da her ne yaşanırsa yaşansın yine de güzeldir AŞK,bu yüzdende insan tekrar aşık olabilme cesaretini bulur kendinde.Ama geride kalan aşklar da unutulamaz bence hele işin içinde kavuşamamak varsa ömür boyu o iz kalır yürekte.
EMPULA çok güzel bir mektup olmuş duygularını çok iyi dile getirmişsin yüreğine sağlık..
Yorum yapan ceren | 29 Mayıs 2008
Yav bu aÅŸk ne biçim ÅŸey karÅŸindaki seni okadar uzer ama tek kelımesiyle gönlünü alıverır en güzel kısmı ıse en ummadık zamanda aklına gelıp insanı tebessum ettiriverir ne aÅŸk anlarım ne insaları……..
Yorum yapan Galeni | 29 Mayıs 2008
Sana aynen katılıyorum Ceren, ben de ne aÅŸkı ne de insanları anlayabilmiÅŸ deÄŸilim. En çok ta “sensiz nefes alamam”, “sensiz yaÅŸayamam” diyenler oluyor arkalarına bakmadan çekip gidenler…