Bilinmeyenlerle Bilinmezliğe Yapılan Yolculuk
Buraya gelişim… Bilmediğim bir yola çıkalı tam 9 ay oldu. Evet hiç bir şeyi bilmiyordum, düşünmek bile istemiyordum, geriye bakmak istemiyordum. Ve elimde valizimle tek başıma saat 7de bindim otobüse. Ya batacaktım ya çıkacaktım. Ama beni üzen, acı veren o yerden, o insanlardan uzaklaşacaktım. Bilinmeyenlerimle bilinmezliğe doğru yolculuğum başlamıştı. Fındıklıydı kurtuluş gördüğüm yer. Ama ne yazık ki kurtuluşum olmadı bu küçücük yer. Daha büyük sorunlar açtı başıma! Ama şimdi gidişime sadece iki hafta kala geriye dönüp bakmak ve sizinle paylaşmak istedim, hem basitte olsa bir teşekküre vesile olacak bu yazı!
Dedim ya küçücük bir yer hiçbir sosyal faaliyet yok tanıdık yok, okul açılmadığı için arkadaşım da yok, tek yapabildiğim internette takılmak. İşte o zamanlar tanıştım online cafe’yle! kasada oturan uzun saçlı biri ve ortalarda gezinen yardımcı olan biri… İlkler sadece basit müşteri personel ilişkisiydi tabiî ki. Taa ki eve internet bağlatıpta işin içinden çıkamayıncaya kadar. Modeme bakmak için adım attı ilk Galeni buraya, sonra bilgisayara oyun yükletecektik, photoshop derken (ki ben daha o zaman photoshopu öğrenmek için başına tünemiştim) neredensin? kimsin? derken sohbetimiz başlayıverdi!
Dostluk, kardeşlik zordur. Hele gene uzaklardan gelmiş hiç tanımadığı birini böyle görmek zordur. Çünkü onlar hancı bense yolcuydum bu hikayede! Ama öyle olmadı. Onlar EMPULA ve Galeni her zaman tam destek arkamda oldular! Bu devirde hiç umulmayacak gibi. Her şeyin yalan, her şeyin para, çıkar olduğu bu devirde bir şey gözetmeksizin kapılarını sonuna kadar bana açtılar.
Buraya gelirken tek; ailem dediÄŸim annem babam kardeÅŸim bildiÄŸim çiÄŸdem’im vardı sadece. Ama ÅŸimdi ailem kalabalıklaÅŸtı! Hiç ummazdım ama dünyada istisnalarda varmış ve ne mutlu ki ben ÅŸanslı kulmuÅŸum!
Belki okuyanlara basit gelcek ama halen beni aÄŸlatan bir anımızı yazmak istiyorum.  Klasik bir geceydi EMPULA ve Galeni bize çay içmeye geldi, her zamanki gibi elinde cips ve çikolatayla, kapıda elime tutuÅŸturdu EMPULA. Ben tabi hemen baÅŸladım “ya neden getiriyorsunuz?”diye. Galeni’nin benim klasik lafıma verdiÄŸi klasik cevap gecikmedi, “aman sana mı getirdik be biz yiyeceÄŸiz”. Neyse uzatmıyayım en iyisi bir ÅŸeyler yapacağım dedi bilgisayarın başına oturduGaleni. Herkesin çayını verdim tam onunkini sehpaya koyuyordum ki (ÅŸu an bile gözlerim doldu)bir ÅŸarkı duydum ‘MAVİ BONCUK’ Resmen elim ayağım kesildi!ÅŸimdi br çok kiÅŸi neden diyecek bekli de.Yıllardır aradığım bir filmdi ve hatta beni en çok etkileyen günde on defada izlesem bıkmayacağım ve bende çok özel bir yeri olan bir film. Ama burada önemli olan beni daha birkaç haftadır tanıyan birinin benim için oturup filmi araması gelip bilgisayarıma kaydetmesi. Bilmiyorum bu cümlenin devamını anlatmaya kelimeler yetmez zaten! aslında çok basit deÄŸil mi sadece 1,5 saatlik bir film. Ne mutlu bana ki böyle güzel insanların arasındayım. Daha yazacak çok ÅŸey var aslında ama bu yazdığımın yeri bende ayrıdır. Dedim ya birkaç haftalık birine yapılmış bir ÅŸeydi bu!
Defalarca buradan gitmek istedim, çok bunaldım, okulu bırakmak istedim, birkaç defa valimizimi topladım açıkçası hala da sevmem burayı kendimden sebebte olsa ama şimdi gitmeme 2 hafta var ve ben daha şimdiden özlüyorum, ama burayı değil buradakileri! Yaaa Galeni biliyorum yıldın bu çingeneden, göbek atacaksın (ben kapı gıcırtısında bile atıyorum göbeği eşlik etmiyorsunda bir ben gidince atacaksın ) giderken ama sen de biliyorsun hatta Serkan da biliyor eminim dile getirmese de benden kurtuluş yok! Her şey için sağolun! Yazı-yorum’un okurlarıyla paylaşmak istedim bu hislerimi şimdiden ortak olduğunuz için teşekkürler!
Bu yazı bu gün 0 defa Toplamda ise 156 defa okunmuştur.



Yorumlara Abone Ol
E-mail ile Abone ol
Yorum yapan Galeni | 6 Haziran 2008
Eh be çingene kızı!… Ben sana ne diyeyim ki ÅŸimdi? Her zaman söylediÄŸimi söyleyeyim bari “Yıldım senden” :),
Ne gerek vardı ki ÅŸimdi bunları yazmaya? Sanki çok büyük çok önemli ÅŸeyler yapmışız gibi…Bir de 2 hafta sonra gideceÄŸim demiÅŸsin, gitsen ne olur? sanki senden kurtuluÅŸ var bize
Şaka bir yana gelişinle ve hayatımıza girişinle asıl sen renk kattın yaşantımıza. Gülen yüzünle gülmeyen yüzümüzü güldürdün gülüm (güllerle dolu bu cümleye de gülünür yani)
Şöyle bir düşününce beraber geçirdiÄŸimiz 8-9 aya ne çok anı sığdırmışız, kimisi tatlı kimisi ise hatırlamayı hiç istemeyeÄŸimiz kadar acı. Bana her teÅŸekkür ediÅŸinde sana söylediÄŸim lafı burada bir kere daha tekrar ediyorum “senin gülen yüzün yeter”
Yorum yapan EMPULA | 6 Haziran 2008
Hayat bu, garip. Kurtuluşa gidiyorum derken bataklığa saplanmak. Herşeyi geride bırakıp yeni umutların peşine gidip umutsuzluğun göbeğinde kalmak. Hepsi hayatın insanlara sundukları. Ama hayat bu, garip. En umutsuz anında unutulmayacak anlar hatırlayıp, unutulmaz insanlar tanımak. O insanlar da unutulmaz bir şeker tanıdı. Balşekerii.
Yorum yapan balsekerii | 7 Haziran 2008
sensin çingene!!!bak doÄŸru söze ne hacet gerçekten benden kurtuluÅŸ yok!!!eee napalım aldınız başınıza belayı!amma nazım geçiyor size yaaa düşündüm de gerçekten dediÄŸin gibi 9 aya neler sığdırmışız biz.bu yazı size olan teÅŸekkürümü ve yaÅŸadıklarımızı anlatmaya yetmez…
Yorum yapan diliminucundabeyza | 7 Haziran 2008
ne güzel yazmışsın gönülden sevgili balÅŸekeri …. hiç düşündün mü peki … sen nasıl birisin … neden cafeye gelenler içinden sensin bu kadar sevilen… sendeki güzelliÄŸi görmelisin ….
bak arkadaÅŸlarda ne güzel yazmışlar… çok mutlu oldum böylesine güzel bir tablo görünce…. çok sık rastlanmayan görüntüler ….
her zaman derim bir defa desemde biÅŸey kaybetmem heralde;
gerçekten karadeniz insanları çok çok iyiler…türkiye sizinle gurur duyuyor arkadaÅŸlar …. herkesin yerine yazdım ya …neyse… :)) aksini söyleyen beni bulsun …..
balÅŸekeri senin için oyun havaları hazır… bulabildiklerimi indirdim … gitmeden şöyle sanal bir parti verelim … bir güzel oynayalım ….
cipsleri içecekleri galeni alsın….
hani kendimiz için alıyoruz demiÅŸ ya bak buna inanırım :))) her karede cips ….
lütfen bir gün belirleyin … ve bana söyleyin … yada ben çok acemiyim sizin belirlediÄŸiniz bir radyoda buluÅŸalım … :))
çok heycanlıyım … ben ÅŸimdiden müzikleri kontrol amaçlı dinliyim ve oynamaya baÅŸliyim…. balÅŸekeri sayende aylar sonra oynayacağım :)) ne güzel ….
sevgiler …
not ; biri beni durdurmadığı için kendimi durduruyorum…
Yorum yapan balsekerii | 8 Haziran 2008
güzel yorumun için çok teşekkür ederim.valla ben oynamaya her zaman hazır kıta beklıyorum.günü belirleyelim en yakın zaman da tekrar bulıuşalım oyun havalarını dinleyip göbekleri atalım zaten saygıdeğer galeni bizim oranın oyun havalarını pek sevmez ona işkence olacak belki ama bu arada hiçte acemi değilsin herşey gayet iyiydi!!!
Yorum yapan Galeni | 8 Haziran 2008
Sevgili Beyza,
Karadeniz İnsanları hakkındaki düşüncelerin için, tüm Karadeniz halkı adına teÅŸekkür ediyorum. Ve Balsekerii, ben sadece sizin oranın havalarını deÄŸil, oynamanın hiç bir çeÅŸidini sevmiyorum. Benim karakterime ters geliyor, elimden bir ÅŸey gelmez. Horon, halay ve her türlü folklor oyunu bunun dışındadır, oynamasam da severek izlerim onları…
Yorum yapan diliminucundabeyza | 8 Haziran 2008
peki o zman günü belirliyelim…. şöyle bir güzel eÄŸlenelim …… :))galeni sen oynama zaten … sen yiyecek içecek ,misafirler ile ilgilen ….bana ulaÅŸabileceÄŸiz adresi biliyorsunuz galeni …. parantez içinde ( bi sen diyorum bi siz …. alışamadım gitti…)
siz dememde varmış biÅŸey demek ki …. ağır abiymiÅŸiniz … asla oynamam diyenlerdensiniz …. bir kusurumuz olduysa affola :)))
Yorum yapan Galeni | 8 Haziran 2008
İyi valla bi uşaklığımız eksik kalmıştı, yiyecek içecek, misafir derken yani


Ağır abiliği kabul etmiyorum ama çevrede öyle diyorlar
neyse istediğiniz olsun bakalım, siz aranızda bir gün belirlersiniz ben çocukları alıp gelirim
Yorum yapan diliminucundabeyza | 8 Haziran 2008
siz belirleyin :))
Yorum yapan balsekerii | 9 Haziran 2008
galeni benim sevdiÄŸim cipsi biliyorsun
Yorum yapan diliminucundabeyza | 9 Haziran 2008
bende eti puf kakaolu … bilmiyorsun :)parantez içinde (artık biliyorsun ) …..