Dostluk
Â
    Aklınıza geldiğinde heyecanlandığınız, görmediğinizde özlediğiniz, hatırasıyla dahi kederlerinizi unuttuğunuz, kendisinden bahsederken yüzünüzü tebessümün çevrelediği ve gönlünüzün huzurla dolduğu birileri var mı hayatınızda?
    Yoksa kendinize bir bakın, baÅŸkalarının hayatında ne kadar yer ettiÄŸinizi, sizi hatırlayanlarda ne denli bir duygu bıraktığınızı, sevginin müspet veya menfi etkileÅŸimini, gönül kazanma becerinizi, ”kalp kırmanın kabeyi yıkmakla” eÅŸdeÄŸer tutup tutmadığınız, yüreÄŸinizde kötülüğe dair bir ÅŸeylerin var olup olmadığını kontrol edin! ”Hayat insana her zaman gülmüyor”.
    Bazen kara bulutlar dolaşır üzerimizde, umutların bittiÄŸini sandığımız anlarda anlamsız karamsarlıklar kaplar yüreÄŸinizi, neden olduÄŸunu bilmezsiniz, ya da nedeni aÅŸikârdır. Belli veya belirsiz bir sebebi vardır hüznünüzün, ama etkisi aynıdır somurtmaya baÅŸlarsınız. Hiçbir ÅŸey açmaz sizi, çareler üretmeye koyulursunuz, ” Sinemaya mı gitmeli, ya da sahilde mi dolaÅŸmalı, yok yok akÅŸama fasıllı bir yemek yemeliyim, aa tek başıma da olmaz ki der içinizdeki aradığınız duygu! Tiyatroya mı gitsem acaba; yok, olmuyor, yalnız çekilmiyor hiçbir ÅŸey, ama canım kimseyle de konuÅŸmak istemiyor”. Bu tarz monologlardan sonra ne yapsanız kabullendiremezsiniz kendinize. Sonra kararsız kalırsınız tek başınıza. Aniden, sevinçle bezenmiÅŸ bir heyecan kaplar yüreÄŸinizi ‘o’nu hatırlamışsınızdır çünkü ‘onu’ arasam, ya çok iyi olur, muhakkak gelir diyerek heyecanınızı mutluluk belirtileriyle dışa yansıtırsınız, ‘o’ kederinizi dinleyen, hüznünüze ortak olan, gülümsemesiyle sizi mutlu eden, sadece var olduÄŸun için olsa dahi şükredersiniz, iyiki var allahım diye dualar edersiniz. Gecenin bir vaktinde de olsa çekinmeden arayabildiÄŸiniz nadidelerinizdendir çünkü.
    Çevrenizde böyleleri varsa kendinizi şanslı hissetmelisiniz ve ayrıcalıklı. Dostluklar, arkadaşlıklar ve bütün iyi ilişkiler önemlidir bu yüzden. Kolayca elde edilebilecek kazanımlar değildir. İşte bu yüzden çok kıymetlidirler. Değerleri iyi bilinmeli kaybedilmemeli, yoksa bile sahip olmak için çaba sarf edilmeli.
    Düşünsenize! Güzelliklerin bittiği bir zamanda, size yakın olan, yüreğinizin bir yanını verdiğiniz ismini söylerken bile mutluluğunuzu gülümsemenizi saklayamadığınız ve hatırladığınızda onunla yaşadığınız anları hayal ettiğiniz, dürüst ve samimi olduğu için hatıralarıyla düşündüğünüz, yokluğunda, varlığınızı anlamsız saydığınız biri gelir aklınıza. Hadi canım sende! Artık kimseye güvenilmez bu zamanda boşa söylenmemiştir. Çünkü bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar azdır vefakâr dostların sayısı. Vefa artık bir semt adı dediklerinde, göğsünüzü kabartarak atılsanız ve varlığından onur duyduğunuz gönüldeşinizin, dostunuzun olduğunu söyleseniz, hatta sayesinde onun gibi temiz yürekli insanlarla tanıştığınızı ve gönül insanlarının hiç bitmeyeceğinden emin olduğunuzu bütün coşkunuzla söyleseniz hoş olmaz mı sizce.
    Hadi ÅŸimdi bir düşünün, etrafınıza bakın sahi çevrenizde bir elin parmaklarını geçecek kadar dostunuz yok mu? Vardır! Artık size düşen kıymet bilmektir, deÄŸer vermektir, onu veya onları kaybetmemek için elinizden geleni yapmaktır. Yoksa bile en kısa zamanda edinin. Gülüşünüzü ve gözyaÅŸlarınızı paylaÅŸtığınız biri ya da birileri olsun etrafınızda. Hayat ”paylaÅŸmakla” güzeldir. ”paylaşıldıkça artan tek ÅŸey sevgidir”
    Ne dersiniz.Â
    Dostunuz ya da dostlarınız olsa, sevseniz onları, yalnız kalmasanız hiç. Sevginiz artsa hep, sonra sevgi yine sevgi yine sevgi olsa. Daha ne olsun, paylaşmaya değmez mi?
Bu yazı bu gün 0 defa Toplamda ise 232 defa okunmuştur.
.jpg "Sitedekiler (25).jpg")
.jpg "Kisisel (40).jpg")
.jpg "Kisisel (20).jpg")
.JPG "Memleket (6).JPG")
.JPG "Memleket (33).JPG")
.jpg "Kisisel (5).jpg")
.jpg "Kankiler(4).jpg")
2.jpg "Memleket (26)2.jpg")
Yazılara Abone Ol
Yorumlara Abone Ol
E-mail ile Abone ol
Yorum yapan hatice | 18 Eylül 2008
dostluk ne mükemmel bir kavram.allahıma şükürler olsun ki hayatta hiç bir ÅŸeye deÄŸiÅŸmeyeceÄŸim ve beni hiç bir ÅŸeye deÄŸiÅŸmeyeceklerini bildiÄŸim, bazen bir dilim ekmeÄŸi 3 e böldüğümüz, beraber aÄŸlayıp beraber güldüğümüz, bu dostlugu 10 senedir hiç ayrılmadan sürdürdüğümüz dostlara sahibim.kimse yokken onlar vardı yanımda…hanı aÄŸlamak isterde insan aÄŸlayacak omuz arar ben hiç aramadım cunku onlar hep yanımdaydı.ve hayat bazen oyle oyunlar oynuyo ki bır yerde koparmaya calışıo ama biz herseye raÄŸmen kopmadık ve ben bılıyorum kı asla kopmayacagız….
allah herkeze boyle dostluklar nasip eyler inÅŸallah….
yureÄŸine saÄŸlık kaptan…
Yorum yapan Aysema | 18 Eylül 2008
Unutulmaya başlayan, unutturulmaya çalışılan güzel bir konuyu ne güzel anlatmışsınız.
Hepimiz zaman zaman bu soruyu sormalıyız kendimize, sorgulamalıyız insanlar arasındaki durumumuzu… Dostlarımızı daha sık aramalıyız.
SaÄŸol Kaptan.
Her zaman sevgiyle dostlar arasında olmamız dileÄŸiyle…
Yorum yapan Galeni | 18 Eylül 2008
Sevgili KAPTAN’IM
Yazının zamanlamasını bilerek mi ayarladın yoksa tesadüfmü etti bilmiyorum ama tam da dostumdan, EMPULA’dan ayrılacağım zamana denk getirdin. Derdim büyük KAPTAN…
“iki kiÅŸi hiç konuÅŸmadan saatlerce bir arada durabiliyorlarsa onlar dosttur” diye bir söz kalmış aklımda bilmem hangi romandan. Sadece her sırrını konuÅŸabilmek deÄŸil aynı ortamda hiç konuÅŸmadan sessizliÄŸi paylaÅŸmak bile dostluÄŸun meziyetidir. DediÄŸin gibi KAPTAN. YokluÄŸunda deÄŸil de yanımızdayken kıymetini bilmek gerek dostların.
Eline, yüreÄŸine saÄŸlık…
Yorum yapan KAPTAN | 18 Eylül 2008
Güzel yorumlarınız için çok teşekkür ederim.
Galeni kardeşim,seni çok iyi anlıyorum ama ne yapacaksın işte.Dost, yakında da olsa uzakta da olsa her zaman dosttur.