Bir Ayrılık Hikayesi

Üç yıllık birlikteliğin son dakikalarındaydılar. Havadaki hüzün adeta elle tutulacak kadar yoğundu. Son defa bir araya gelmişlerdi. Onda olan bir kaç parça özel eşyasını bir torbaya dolduruyordu genç adam. Tuttuğu takımın armasını taşıyan bir süs eşyası, küçük bir yastık, birlikte yüzlerce kere dinledikleri Orhan Gencebay kasetleri, acil durumlar için bırakılmış bir gömlek ve birkaç ıvır zıvır eşya daha.
Kederli bir sessizlik hâkimdi ortama, söylemek istediği şeyler vardı ama boğazına düğümlenen bir şey yüzünden konuşamıyordu. Bu ayrılığı isteyen kendisiydi oysa. O halde niye gözleri yaşarıyordu ki. Hakkım yok buna diye düşündü. Terk edilense büyük bir sessizlik ve metanetle karşılıyordu ayrılığı
Kendini toplayıp konuşmaya başladı. “Biliyorum bana kızgınsın ama lütfen anlamaya çalış, üç yılda çok şeyler yaşadık seninle, çok mutlu günlerimiz oldu. Birlikte sigara içip ağladığımız geceleri de unutmadım. Bazen kederden bazen de mutluluktan yollara düştük. Sahi ne çok yer gezdik seninle değil mi? Şehirlerde gezdik, yaylalara çıktık, köyleri dolaştık. Sen her zaman yanımda oldun, her işime koştun, beni hiç yalnız bırakmadın. Çok şey paylaştık seninle çok. Yaşadıklarımızı alt alta yazsam kitap olurdu.
Ama her birliktelik gibi bunun da bir sonu olmalıydı. Ve O gün geldi işte.
Beni anlayacağını umuyorum. Son zamanlarda çok problem yaşıyorduk sen de farkındaysan. Devam etmeye çalışmanın bir faydası yoktu. Hoş devam etsek en fazla bir sene daha beraber olabilirdik ya. O yüzden yol yakınken herkes kendi hayatına baksın daha iyi diye düşündüm.
Biliyorum merak ediyorsun başkası mı var acaba diye. Son günümüzde sana yalan söylemek istemiyorum, evet başkası var. Ama sana yemin ediyorum sen varken o yoktu, yani ikiniz bir arada olmadınız hiç. Olamazdınız da zaten, bu kadarına gücüm yetmezdi. Beraberliğimiz bugün başlayacak onunla. Bir şey daha merak ediyorsun biliyorum, evet o senden daha genç. Ama genç olmasının bu olayla bir ilgisi yok, bizim beraberliğimiz artık yıpranmıştı, zaten bir gün bitecekti. İnan bana böylesi daha iyi oldu.
Seninle bir daha karşılaşır mıyız bilemiyorum. Ama karşılaşmamak galiba en iyisi olacak. Her seferinde eski anılar canlanıp acı verecek çünkü biliyorum. Seninde yeni bir hayatın olacak, hayatında başka birileri olacak her ne kadar bana kızgın olsan da onlara haksızlık yapmanı, yarı yolda bırakmanı istemiyorum. En iyisi senin başka bir şehre gitmen olacak sanırım. Dilerim benimle olduğu kadar başkalarıyla da mutlu olursun.
Hoşçakal…”
Artık konuşulacak bir şey kalmamıştı. Genç adam unuttuğu özel bir eşyası kaldı mı diye son bir defa etrafı kolaçan etti, hafifçe çalan teybi kapattı, ellerini son defa direksiyonun ve ön konsolun üzerinde gezdirdi. Bir zamanlar sevgilisini taşımış olan sağ ön koltuğa hafifçe bir öpücük kondurup arabadan çıktı. Kapıları kilitleyip anahtarı oto galeri sahibine teslim ederek yeni arabasına doğru yürümeye başladı…
(Efendim bugün itibariyle 3 senelik arabamdan ayrılıp, yazıdaki gibi daha yeni ve daha genç bir arabayla birlikteliğe başlamış bulunuyorum. Yani bu hüzün ve bu ayrılık hikayesi gerçektir.)
Bu yazı bu gün 0 defa Toplamda ise 468 defa okunmuştur.



Yorumlara Abone Ol
E-mail ile Abone ol
Yorum yapan Kübra AY | 11 Eylül 2008
Galeni ilk yorumunu ben yapmak istedim.Yeni araban hayırlı uğurlu olsun=)Eski arabana da üzüldüm açıkçası:( Ama her yeni bir eskisini kendisi kadar iyi olmayanı geri bırakır.Ne yapalım hayat bu:D:D:D
Yorum yapan Galeni | 11 Eylül 2008
Teşekkür ederim Kübra.
Küçük çaplı bir anket yaptım bugün, çevremde kime sorduysam eski arabasını özlediğini söyledi. Hatta ilk arabasını unutamadığını söyleyenler bile çıktı. İlk aşk gibi 
Yeninin iyi olup olmadığını zaman gösterecek ama eskisinin de çok anıları vardı be…
Biz erkekler bazen en vahim olaylarda metanetimizi korurken bazen de böyle giden arabanın arkasından hüzünleniveriyoruz işte. Sanırım arabamızla gerçekten de ilişki yaşıyoruz
Yorum yapan balsekerii | 11 Eylül 2008
sevgili galeni yazın çok çok güzel olmuş bir arabaya duyulan sevgi ancak bu kadar güzel yazılabılırdı
Yorum yapan Parpali | 12 Eylül 2008
Biliyorsun, ben aşk kurgularına karşı mesafeliyimdir biraz. O yüzden yazıyı okurken, “yine mi aynı konu?” diyordum içimden. Yazının sonuna geldiğimde de gülümsedim bu yüzden.
Farklı bir ayrılığı, sevgiliden ayrılıkmış gibi anlatmak akıllıca. 
Yorum yapan EMPULA | 12 Eylül 2008
Üzülme be Galeni anlıyorum seni zor oluyor tabi ayrılışlar. Ama bu ilk ayrılık değildi bundan önce ziyankar vardı gitti şimdi bu gidiyor yarım diğeri… ALLAH kazasız belasız yollar nasip etsin…
Yorum yapan Galeni | 12 Eylül 2008
Sen bile aldandığına göre demekki başarılı olmuşum Parpali. Teşekkür ederim.
EMPULA kankam, Ziyankar gitti, Galeni gitti, şimdi Online var. Hani ne diyorduk biz seninle “önümüzdeki maçlara bakacağız” anladın sen onu
Yorum yapan GÖnÜL | 12 Eylül 2008
:))))))) yazıyı okumaya başladığımda yine hüzünlü bi aşk hikayesi dedim.Heycanla yazının sonunu bekledim…sonu hüzünlü ama benim yüzümü güldürdü ve yorum yaparken yine gülüyorum…çok hoş bi yazı olmuş meğer sen arabanı ne çok seviyormuşsun.Galeni biz senle o arabada tanışmıştık hatırlıyosun dimi.((( BENİMKİ DE LAF NASIL UNUTURSUN O GÜNÜ BAŞINA BELA OLDUM O GÜNDEN SONRA)))Ama tatlı bela dımı???neyse arabnı çok seviyodun ama yenisini de seversin onun gibi. Hem yenisi daha gençmiş:)))))
Yorum yapan Galeni | 12 Eylül 2008
Sevgili Gönül,
Evet seninle o arabada tanıştık ve o günden sonra hayatım bir daha eskisi gibi olmadı
Ve yine evet belasın ama tatlı bela :))
Bakalım benim nazik ve kibar araba kullanmama nasıl dayanacaksınız…
Sorularına cevaplarını kendin vermişsin zaten
Yenisini de seveceğime eminim çünkü daha genç, daha güçlü ve çok daha hızlııı
Yorum yapan Aysema | 12 Eylül 2008
Kimden, neden, nereden olursa olsun sevdiklerimizden ayrılmak gerçekten zor.
Ben de ilk arabamızı hala sevgiyle hatırlarım. Onu ve ondan sonrakileri de… Ama galiba en iyi dost en yakındakiler gibi geliyor bir süre sonra. Alışıyoruz yenilere de.
İyi günlerinizi paylaşmanız dileğiyle…
Yorum yapan KAPTAN | 13 Eylül 2008
Eh galeni!Pes yani.Bir arabadan ayrılmak bundan daha güzel anlatılamazdı herhalde.Bu arada yeni araban hayırlı olsun.Allah kaza bela vermesin.
Yorum yapan AZADNAZ | 19 Eylül 2008
Araban hayırlı uğurlu olsun Galeni.Ayrıca anlatım gayet güzeldi.Emeğine sağlık.
Bu arada bende araba hastası olanlardanım.Zaten en büyük hayalim kendi arabamı kendim almak ve en siyahından bi land-rover istiyorum inşallah.
Önceleri Nissan istiyodum ama artık Land-Rover aldı yerini.
Yorum yapan Galeni | 21 Eylül 2008
Ah ah siyahından Land-rover kimin hayalini süslemez ki

Şans teğet geçmeseydi land değil ama onun sınıfından bir arkadaşı olacaktı neredeyse. Kısmet diyelim
Yorum yapan AZADNAZ | 22 Eylül 2008
Evet kısmet herşey.
Bakalım ben alabilecekmiyim hayalimi…:)
İnşallah alırım.İnşallah herkes alır.:)
Yorum yapan ZEYNEP | 28 Ekim 2008
aşklar bitmesin