| Yazan :
İlk ve son aşkım. Koynunda üşüdüğüm, sabahı olmayan gecem. Sana dair kelimelerim tükenmek bilmiyor. Nitekim aslında sana dair söylenecek sözler bendeki seni tarif etmeye kifayetsiz. Dedim ya seni kelimelerimde arıyorum; düşüncelerimde. Ama derler ki akıl bir tek kalbi anlayamazmış. Bendeki bu sevdayı aklım almıyor sevdiğim.
Bu hayatta kendime hep fazla geldim. Beden almadı bendeki ruhu yüreği. Ama tek sana yetemedim…
Şimdi ikimize göre de doğru olanı yaptık. Ellerimiz kenetlenmiş değil. Gözlerimiz hasretle bakamıyor birbirine. Beni kendine uzak kılmak sana mutluluk taşıyabiliyorsa ben bu acıyı bir ömür de yaşarım. Lakin sevdiğim biliyoruz ki tek yüreklerimiz kopamadı. Benden uzaklarda da olsa yüreğini yüreğimde hissetmeye devam ettim. Ben seneler sonra da kendimde sana dair hiçbir şey yitirmedim. Ama işin tek acı tarafı seni bir türlü kendime anlatamadım sevdam… ANLATAMADIM…
Şimdi bu sözler sana dair yazılmış son sözler. Artık yoruldum sanma. Ben sadece şunu gördüm sevdam. Sevginin nedeni yok. Seni sorgulamayacağım. Seni aramayacağım kelimelerimde. Hatta adını bile anmayacağım andırmayacağım – yüreğime -…
Şimdi senden de gidiyorum. Seni sana bırakıyorum ve yitik sevdalarına… üşümesin yüreğin sakın. Derin uçurumlara sürüklenmesin.
HOŞÇA KAL. SENİ SEVİYORUM.