ayrılık

Yaşamdan adım adım uzaklaşıyordum, nefes almaktan, nefes alma sebebimden. Zaman dursun, dakikalar hiç geçmesin istiyordum. Ayrılık vakti gelmişti. Bir ayrılık değildi bu, bir mecburiyetti kimseye anlatamasam da gitmek zorundaydım.
Bütün vücudum bana düşman olmuÅŸtu adeta. Kalbimle savaşıyordum gitme diyordu bana, gitme. Oysaki bilmiyordu gitmemeyi en çok ben istiyordum. Deli gibi atıyordu, sanki dışarı çıkmak istiyordu. Orada sevdiÄŸimin yanında kalmak istiyordu bana söz geçiremediÄŸini anlayınca. Adım adım merdivenlere yaklaşıyordum, yaklaÅŸtıkça ayaklarım ağırlaşıyordu. Sanki merdivenlerin ucunda cehennem beni bekliyordu; alev alev. Daha bir coÅŸkuluydu alevler sanki. Dönüp arkama bakamıyordum, sevdiÄŸimi orada öylece bırakmıştım. Suçluydum ona göre, hatta benliÄŸime göre. Ama gitmeliydim, dönüp arkama baktım sevdiÄŸime, bıraktığım gibiydi. Kalakaldım bende. AÄŸlamamalıydım. GözyaÅŸlarımı yenmeliydim. Utandığımdan deÄŸil, sevdiÄŸimin canını yakmamalıydım. Yutkundum sadece, baktım. Gitme demesi için yalvarıyordum içten içe. Tek kelime, gitme. Ama bir yandan da dememesi gerektiÄŸini biliyordum. Dayanamazdım çünkü koÅŸardım, sarılırdım boynuna bırakma beni diye yalvarırdım. Ama gitmeliydim. Vakit azdı. YavaÅŸ yavaÅŸ indim merdivenleri. SevdiÄŸimi göremez olmuÅŸtum indikçe. İndikçe daha bir yaklaÅŸmıştım cehenneme, daha bir zor olmuÅŸtu nefes almak. Zaman akmıyordu da sanki benimle dalga geçiyordu. Dakikalar saat olmuÅŸtu adeta. Biliyordum o oradaydı, 20 basamak ötede ama çıkamamak o basamakları, çıkıp yanına gidememek daha bir zordu. O merdivenleri indim tam son kez görebilmek için Allah’a dua ederken bir anonsla o merdivenleri yeniden çıktım. Ama sevdiÄŸime kavuÅŸmak için deÄŸildi. Olsun onu görmekte yetmez miydi? O zor dakikalar baÅŸlıyordu iÅŸte. Kapının önünde beklerken arkamda onun olduÄŸunu, baktığını hissetmek çok zordu. Kendimle daha ne kadar savaÅŸabilirdim bilmiyordum. Gücüm tükenmiÅŸti. Bakmak istemiyordum yanına gidip elini tutup bırakamamaktan korkuyordum. Ama onu görmeden de yapamıyordum. Kapı açılmıştı. Gidiyordum. Son kez baktım sevdiÄŸime. Uzun bir zaman göremeyeceÄŸim bir taneme. Kapıdan geçtim. Adımlarım küçülmüştü, gücüm tükenmiÅŸti, yürüyemiyordum. Belki de yürümek istemiyordum. Onunla aynı havayı solumaktan vazgeçmek istemiyordum. Arkama dönsem onu göreceÄŸimden emin olmak beni mutlu adıyordu. Ama ne geri dönebildim ne de o kısacık yolu daha fazla uzatabildim. Yerimdeydim. Anonslar, konuÅŸmalar, telaÅŸ bitmiÅŸ herkes yerini almıştı. Kapılar kapanmıştı iÅŸte. Uçak kalkışa hazırdı. iÅŸte o an çok geçti biliyordum ama inmek istiyordum. Geriye dönmek istiyordum. Hiç bir ÅŸey umurumda deÄŸildi! Yeter ki o lanet olası kapılar açılsındı. Yalvardım, ölümü bile göze almayı kabul ettim ama nafile! O kapılar açılmadı. Uçak kalkmıştı bile. yavaÅŸ yavaÅŸ uzaklaşıyordum bir tanemden. her ÅŸey ufalmıştı.tıpkı nefesim gibi.bir tek öfkem çok büyüktü !kendime ,hostese ,pilota ,herkese !sadece sevdiÄŸimi istiyordum,sadece onu yanımda istiyordum ama nafile.artık her yer bembeyazdı .bulutlar sevdiÄŸimi göremesem de onun olduÄŸunu bildiÄŸim o ufacık ÅŸehri kapatmıştı.sanki benden intikam alıyordu her ÅŸey.gözyaÅŸlarım durmak bilmiyordu.uzaklaÅŸtıkça bitiyordum.piÅŸmandım.ama her ÅŸey için çok geçti.elveda aÅŸkım diyebildim sadece onu Allah’a emanet ederken.ve haykırdım içimden gökyüzüne söylesin diye ;ben senin yerinede aÄŸlıyorum bebeÄŸim sen aÄŸlama yeter ki bulutlar sana benden armaÄŸan olarak verecek gözyaÅŸlarımı — ilk yaÄŸmurda —
Bu yazı bu gün 0 defa Toplamda ise 1748 defa okunmuştur.



Yorumlara Abone Ol
E-mail ile Abone ol
Yorum yapan gulusadberk | 12 Nisan 2008
Merhabalar balşekeri.Bu yazı ve yaşanılan duygular! söyleyecek hiç bir şey bulamıyorum.Okudum ve kendimi yazının içinde zannettim.Bire bir yaşarmışcasına duygulandım.
((BULUTLAR SANA BENDEN ARMAĞAN OLARAK VERECEK GÖZYAŞLARIMI — İLK YAĞMURDA —))
Bu siteye nereden doğru geldiğimi şu an hatırlayamıyorum.
İyiki gelmişim.Hepiniz harikasınız.
Sağlıcakla kalın
Yorum yapan balsekerii | 12 Nisan 2008
teşekkür ederim böyle hissetmene sevindim
Yorum yapan Galeni | 13 Nisan 2008
Sevgili BalÅŸekeri,
Şu anda yorum yazamayacak kadar kötüyüm aslında. Dün gece okuduğum bu yazı henüz gece sona ermeden kısmen nasıl da gerçekleşti inanamıyorum. Yazında ayrılıktan ve uçak yolculuğundan bahsetmiştin sanki geleceği görür gibi, Oysa ben bu yazıyı okurken saat gece 01 civarı idi, o sırada aynı sabah 8de, bize 3 saat mesafedeki Trabzon havalimanında büyük bir üzüntüyle ayrılacağımızı hiçbirimiz bilmiyorduk henüz. Tıpkı yazındaki gibi, sadece bir kaç saat sonra üzgün gözlerle uçağa gidişini seyredeceğimizi nerden bilebilirdim. Senin gözlerin yaşardı veda sözleri söylerken, benim boğazıma bir şey takıldı. Konuşamadım, sadece el kaldırabildim. Serkan ise sadece bizi unutma diyebildi.
Yazını büyük bir keyifle okumuÅŸ tam yorum yapmaya hazırlanıyordum ki çalan telefon herÅŸeyi deÄŸiÅŸtirdi… Hayat sürprizlerle dolu deÄŸil sürprizin ta kendisiymiÅŸ meÄŸer… :(((((
Yorum yapan KAPTAN | 13 Nisan 2008
Seni İçimden Terk Ediyorum
Binmediğim hiç bir otobüs
Beklemediğim hiç bir durak kalmadı bu şehirde
Gittikçe azalıyor hayat
Neyi erken yaşadıysam
Hep ona geç kalıyorum
Sana göçüyorum her sonbahar
Yolların çıkmıyor aşkıma
Unuttuğun yağmurların adı saklımda
Seni içimden terk ediyorum
Susmaktan yoruldum
Kuşlar ve şarkılar bu şehri terk edeli beri
Efkar demliyorum gözlerimdeyaşlarımı, yanağıma varmadan öldürüyorum
Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi
Alnını yüreğime dayadığın güne bakıp
Seni içimden terkediyorum
Ne unutacak kadar nefret ettin
Ne hatırlayacak kadar sevdin
Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin biliyorum
Beni hep bulmamak için aradın
Yanılgımdın
Yandığımdın
Yangındın
SensizliÄŸe yenilmek
Sana yenilmekten zor olsada
Ardımda bir sürü “belki”ler bırakarak
Seni içimden terk ediyorum
Åžimdi
İçimde öldürecek bir anı bile bulamayan
İki yarım kaldık
Tamamlayamadık bizi
Elinden tutamadık yanlızlığımın
Saçlarımıda uzaklarına gömdün
İçimin mavisi senin okyanusundandı
Al! geri veriyorum.
Kilitleri hep yanlış kapılara vurdun
Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim
Sana bensizliÄŸi terkediyorum
“Yârime uzanmayan bütün dallarım kırılsın” demiÅŸtin
Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi?
Ne tuaf deÄŸil mi?
İçimi acıtanda sendin
Acımı dindirecek olanda
“Ya öldür beni”dedim
Ya da git benden
İçi bulanık bir sevdanın ucunda
Seni kaybettim
Aldırmadın aldırmalarıma
Bir gecede yakıp yârini
Şafaklara sattın ihanetini
Küllerime basanlar bile utandı yaptığından
İşte soluk bir ömrün son nefesi
Benden
İçimden
Terkediyorum
Yorum yapan EMPULA | 14 Nisan 2008
Sevgili KARDEŞİM balsekerii. Yazın da o an yaşadağın kısa süreyi öyle güzel anlatmışsın ki, okurken gözlerim doldu ve keşke böyle olmasaydı, mutluluğu hakedenlerin istediği mutluluktan mahrum kalmasına akıttım göz yaşlarımı. Hayata dair bu yaşananlar bir gün beklemediğimiz fakat hep olmasını istediğimiz hali alıcak umudumuzu yitirmicez. İnanıcaz ve artık hata yapmaktan uzaklaşıcaz. Yaşanmış ve yaşanan ne varsa kendimizi suçlu görmeyi bir kenara bırakıp şimdiden sonra hata yapmadan mutluluğa nasıl ilerleriz onu düşünücez ve artık hata kabul etmicek bu yolda kendinden emin ve hiç zayıf düşmeden ilerlicez. Kafamızdan böle olur, şöyle olur ları silicez elimizdeki iki olasılıkta kötüyse, en kötü olasılığı silicez ve diğerini seçicez. Hangisi daha kötü elemesinide, hedefimizdeki mutluluğa hangi olasalık daha zarar verirse onu eleyerek gerçekleştiricez. Yorumumda dikkat edildiği gibi. Beraber hareket edicekmişiz gibi yorumladım. Mutluluğuna sen gidiceksin kararları sen alıcaksın ama bizi sonuç ne olursa olsun yanında bulucaksın. Bundan dolayıdır bu şekilde yorumlamam. KARDEŞİM birgün hakettiğin mutluluğa kavuşman duvalarımla. HERDAİM GÜÇLÜ KAL, MUTLU OL.
Yorum yapan diliminucundabeyza | 14 Nisan 2008
ve iÅŸte gözyaÅŸlarım süzüldü yanaklarımdan bedenimi yaktı….içime aktı ruhumu yaktı……yaktıkça canlandı….öldüm uyandım….
balsekerii sevgiler…
Yorum yapan !SyAnNn | 29 Mayıs 2008
ELVEDA DEMEDEN SAATLER ÖNCE SANİYELER ÖNCE
BEN SENİ NASIL SEVDİĞİMİ İLERDE NELER OLUCDAĞINI;
HAYAL EDİYORDUM GÖZLERİN SANKİ;
GÖZLERİMİN ÖNÜNDE DİLİM TUTULUR,
KONUÅžAMAZ OLUYODUM..!
TAM KONUŞUCAKKEN BİR İKİ KELİME AĞZIMDAN ÇIKICAKKEN;
KELİMELER BİRBİRİNE GİRERDİ
SONRA YİNE SUSAR BU SEFER İÇİMDEN SUSTUM DİYORUM
GÖZLERİN GÖZLERİME BAKIP SADECE SUSUYODUM…
O BAKIYODU BEN SUSUYODUM….!
GÖZLERİMİ ALDIM BAKAMADIM DAYANAMIYODUM
KIYAMIYODUM O GÖZLERİNE…
SONRA BANA DEDİKİ EĞER BİRGÜN SIRTINI BANA
ÇEVİRİRSEN OZAMAN ANLARIM Kİ..GİTTİN BİDAHA GERİ DÖNMEZSİN..
AMA ŞİMDİ O GÖZLERE KIYIYORUM KIYA BİLİORUM..
SUSTUKÇA SUSUYODUM BU SEFER GERÇEKTEN SUSTUM…
SIRTIMI ÇEVİRİYORUM AMA O ÖZLERİNE KIYAMAMAKTAN DEĞİL S€N BANA KIYDIN
HATA YAPTIN O ÖYLE BİR HATA Kİ…
BU SEFER BEN DEĞİL S€N BAKMIYORSUN ÇÜNKÜ UTANIYOSUN YAPTIKLARIN O YÜZDÜN
BAKAMAYAN,SUSAN GÖZLERİNİ VE SIRTINI ÇEKEN S€N OLDUN…!
SANA SORDUM BU HATAYI GERÇEKTEN YAPTINMI
‘EVT’
DEDİN HEMDE HİÇ İNKAR ETMEDEN HERŞEYE NE SORUYORSAM EWT DEDİN
SEN EWT DEDİN BEN İSE €LV€DA DED!M…!
AMA SEN PİŞMAN OLDUN BEN YOKTUM
SONRA ÖYLE OLMUYO DEDİN PİŞMANIM DEDİN
YAPAMIYORUM SENSİZ DEDİN
BEN İS€ İNANMADIM ARTIK YAPMACIK GELİYO
HERÅžEY YALAN HERÅžEY SAHTE HERÅžEY YAPMACIK HAYAT BİLE…
BU SEFER İKİMİZDE SIRTLARIMIZI ÇEVİRDİK,GÖZLERİMİZİ,
KALPLERİMİZİ SEN ALDIN BUNLARIDA ALDINYA BUNLAR BİLE YAPMACIK GELDİ İŞTE HAYATIN YAPMACIK ANILARI BUNLAR…!
Yorum yapan !SyAnNn | 29 Mayıs 2008
ÖNCELİKLE HAYAT BİZE BİR SINAV OLARAK VERİYO HAYATI;
BEN BUNU ANLADIM İŞTE…NASILMI…?
HAYAT SENİ BİRYERDEN BİR YERE SAVURMUYORMU.?
‘EVET’ SAVURUYO HEP HAYAL KIRIKLARINA UÄžRAYAN SEN OLUYORSUN
NE YAPARSIN BELKİ ELİN KOLUN BAĞLI DURUP İSYAN EDERSİN YADA
KADERİNİ DEĞİŞTİRMEK…ONUDA YAPAMASSINYA HANİ HEP HERÅžEYDEENGEL
OLUR.HİÇ BİRÅžEY YAPAMIYORSUNYA O ZAMANİSYAN EDERSİN KENDİNE…
YA HEP İSTEDİĞİN GİBİ GİTMEK İSTER HAYAT BİRDE BİRİNİ ÖLESİYE SEV
ODA SEVER AMA ÖLESİYE DEĞİL SEVGİNE KATLANBİLECEĞİ KADARDIR…!
YİNE HAYAL KIRIKLIÄžI YİNE GRUR…SONRA BAÅžKA BİR ÅžEHİRE GİTMEK ZORUNDA
KALIRSIN İŞTE BU SINAVDIR…BENİM İÇİN.
KAYBEDEN YİNE BEN…TAM GİDİCEKKEN BİRİ SENİ ÖLESİYE SEVEN ÇIKAR AMA
SEN HALA BU ŞEHİTDEN GİTMEK ZORUNDASIN..
NE YAPARSIN ONUDA BİLEMEZSİN
BELKİ KADER DEYİP GÜLÜP GEÇERSİN,
BELKİDESENİ ÖLESİYE SEVMİŞSEDE PEŞİNDEN GELİR..
GELMEZSE SATEN SEVMEMİŞTİR…
GELMEDİSE BIRAKICAKSIN KENDİ HALİYLE SATEN SEVMEMİŞTİR..
İŞTE OZAMAN GERÇEKTEN KADER DEYİP GEÇ
ÇÜNKÜ;SENİN KAYBEDİCEK BİŞİYEİN YOK O SENİN GİBİ SEVEN BİRİNİ KAYBEDER
BIRAK HAYATI OZAMAN HAYAT SENİ DEĞİL ;
İŞTE BAZENDE KÜÇÜK OLMAK İSTERSİN YADA KÜÇÜKKEN DÜŞERSİN YA;
O YARAN İÇİN AÄžLARSIN…
AMA O YARA DÜŞTÜĞÜMÜN YARASI DEĞİL
ÖLESİYE KALICAK BİR YARA Kİ…
NE SİZ SORUN NE BEN ANLATAYIM…
Yorum yapan !SyAnNn | 5 Haziran 2008
ci cekmenin sonu yokmus anladim. Yaran bir yerlerde surekli kaniyor.
Yarali olan nerelerim varsa hepsi bagiriyor aciyla “yardim et” diye.
Hicbir sey yapamiyorum. Elim kolum bagli. Tipki ayriligimiza engel olamadigim zamanki gibi.
Hicbir sey soylemeden gidilmezdi ya aslinda. Sen gittin! Beklide buydu dogru olan.
Bir seyler soyleyip de gitsen ne degisecekti. Son ve anlamsiz birkac cumle.
Olmadi, yapamadim yada seni hak etmiyorum gibi acima tuz basacak
sacma sapan birkac cumle iste.Iyi oldu iyi. Iyi ki hicbir sey demeden gittin.
Boylece daha degerli hissettim kendimi. Kiyamadi dedim. Cesareti kirilsin istemedi dedim.
Gozlerime baka baka gidemezdi, belki vazgecer kalirdi, kalinca da yapamazdi dedim.
Belki daha buyuk anlasmazliklar, kirginliklar yasardik, belki de nefret ederdik
bir gun birbirimizden, dusman olurduk, iyi oldu boylesi dedim. Hakliydi dedim.
Sevginin dorukta oldugu bir anda cekip gitti, askimiz hic bitmeyecek dedim.
Avuttum kendimi. Donmen icin umut biriktirdim gonlumde.
Bir gun hicbir sey soylemeden doneceksin diye her gun biraz daha umit ettim.
Yasayamadigimiz binlerce hayalin ozlemiyle donecektin bir gun bana…
Dokunamadin hic bana askla. Ve dokunamadim sana ayni tutkuyla.
SimsIki sarildigimda sana karsilik veremedin bir kez olsun.
Sen sarildigindaysa ben geride durdum hep. Karsilikli ve icten sarilmalara ozlem doluyuz.
Bunun icin doneceksin bir gun… Her opmek istediginde beni
cevabi sacma olan sorularla bunalttim seni.
Ve ben her opmek istedigimde seni cesaret bulamadim.
Her seyi bir kenara birakip doyasiya opemedik birbirimizi.
Bunun icin doneceksin bir gun… Ozleyip her telefon actigimda
sana kisa ve soguktu konusmalarin. Sen her ozleyip aradiginda ise mutlaka altinda
bir sey aradim. Birbirimizden ote koy yoktu, anlayamadik.
Ozlemi dindirecek bir konusma bile yapamadik. Bunun icin doneceksin bir gun…
Beraber aglayamadik. Kosamadik el ele sahillerde. Izleyemedik gunesin dogusunu,
batisini. Yagmurda islanamadik. Beraber uyuyamadik uyanamadik.
Oyle cok sey yapamadik, oyle eksIk kaldik ki ozlem doluyuz.
Yasamak gibi olmekte seninle olmali. Sensiz yasamaya mahkum etsen de beni,
sensiz olmeyecegim. Hic olmazsa seninle olmek icin bekliyorum seni.
Yorum yapan SaYE | 7 Eylül 2008
zorunda olmak …
kendini bir şeyler için zorunda bırakmak
ya da hayatın önümüze seçeneksizliklerle birlikte;imkansız olmayanı koyması..
ve her şeyi kendi elinle öldürdüğün duygusunu hissetirmesi..
şimdi otur bir düşün.suçlu kim zorunda bırakan kim bu konumda;şayet hayat sen gibi nefes almıyorsa yani canlı bir şey değilse..
geriye tek sen kalırsın..
bir de bir yığın pişmanlık..
merdivenlerden inerkenki kararlılığını tüm hayatında gösterebilseydin;yüreğine uymasaydın her defasında,o vakit ayakların o denli ağırlaşmayacaktı..
ayrılığı yaşatarak anlatmışsın.eline yüreğine sağlık..